انتقاد شدید مترجم اودیسه از فیلم جدید کریستوفر نولان
امیلی ویلسون، کلاسیکشناس برجستهای که ترجمه سال ۲۰۱۷ او از کتاب اودیسه هومر در تبلیغات اولیه فیلم جدید کریستوفر نولان مورد استناد قرار گرفته بود، این اثر سینمایی پرفروش را به شدت زیر سوال برد. این استاد دانشگاه اعلام کرد که اثر جدید نولان هیچ حرف متقاعدکنندهای برای گفتن ندارد و فاقد عمق روانی، احساسی، سیاسی و اخلاقی است.
بهگزارش گاردین، ویلسون که کرسی ریاست دپارتمان و استادی مطالعات کلاسیک در دانشگاه پنسیلوانیا را بر عهده دارد، در مقالهای تند برای نشریه لندن ریویو آو بوکس به نقد این فیلم پرداخت.
امیلی ویلسون، استاد مطالعات کلاسیک دانشگاه پنسیلوانیا، گفت:
«امیدوار بودم که نزدیکی نولان به درونمایههای هومری بتواند او را به اوج خلاقیت جدیدی برساند و وی را قادر سازد تا شخصیتهای باورپذیرتری خلق کند. اما اودیسه ترکیب معمول او از عظمتگرایی و سطحینگری را به نمایش میگذارد. چشمانداز فیلم بسیار آشفته و شخصیتهای آن بیش از حد توسعهنیافته هستند و نمیتوانند آنچه را که در قالب ایدههای بزرگ وعده میدهند، محقق کنند؛ هرچند این اثر در انتقال صداهای مهیب و نمایش غولهای بزرگ بسیار خوب عمل میکند.»
این مترجم سرشناس در بخش دیگری از یادداشت خود به ساختار روایی و نگارش سناریوی این اثر سینمایی تاخت و از نبود انگیزه کافی در شخصیتهای داستان انتقاد کرد.
امیلی ویلسون، استاد مطالعات کلاسیک دانشگاه پنسیلوانیا، گفت:
اودیسه نولان فاقد بسیاری از عناصری است که این شعر را به اثری بزرگ تبدیل میکند. این فیلم هیچ حرف متقاعدکنندهای درباره زمان، حافظه، تاریخ، جنگ یا رابطه میان بازگشت باشکوه یک جنگجو و زندگی خانواده، دشمنان، همرزمان، دوستان و همسایگانش ندارد. اثر یادشده فاقد عمق روانی، احساسی، سیاسی و اخلاقی است. ساختار روایی آن ترفندی و نمایشی است. نویسندگی اثر بسیار ضعیف است. هیچیک از شخصیتها انگیزه متقاعدکنندهای برای اعمال یا گفتار خود ندارند. هیچ صحنه عاطفی در فیلم وجود ندارد و تمام غذاها در فیلم وحشتناک به نظر میرسند.
ویلسون همچنین به تمجید پیشین نولان از خط آغازین ترجمه خود از اودیسه یعنی «از مردی پیچیده برایم بگو» اشاره کرد اما نارضایتی عمیق خود را از نتیجه نهایی کار ابراز داشت.
امیلی ویلسون، استاد مطالعات کلاسیک دانشگاه پنسیلوانیا، گفت:
«من شرمزده میشدم اگر هر بخشی از این فیلمنامه را نوشته بودم.»
این کلاسیکشناس برجسته در مصاحبه دیگری با نشریه ساندی تایمز نیز بر ضعفهای نگارشی فیلم تأکید کرد و ساختار آن را با متن اصلی هومر مقایسه کرد.
امیلی ویلسون، استاد مطالعات کلاسیک دانشگاه پنسیلوانیا، گفت: «این فیلم به هیچ وجه از نظر احساسی روی من تاثیر نگذاشت. فکر میکنم این موضوع تا حدی به این دلیل است که برخلاف اثر هومر، بسیار بد نوشته شده است. شخصیتها آن عمقی را که شخصیتهای هومری دارند، ندارند. با خودم فکر کردم آیا واقعا برای من مهم است که این مرد به نزد همسرش بازگردد؟ شما هیچ دلیلی برای این اهمیت به من ندادهاید.»
با وجود این انتقادهای تند، ویلسون تاثیر مثبت اکران این فیلم را بر افزایش آگاهی فرهنگی جامعه نسبت به ادبیات یونان باستان و رونق دوباره سینماها نادیده نگرفت و انتشار این اثر حماسی را رویدادی قابل جشن دانست.
امیلی ویلسون، استاد مطالعات کلاسیک دانشگاه پنسیلوانیا، گفت:
«این اثر حماسی در حال بازگرداندن مخاطبان به سالنهای سینما است. ترجمههای اودیسه از جمله ترجمه من به سرعت در کتابفروشیها به فروش میروند و شاید این فیلم بتواند تعداد کمی از مدیران دانشگاهها را متقاعد کند که دپارتمانهای ادبیات، زبان و تاریخ خود را تعطیل نکنند. نولان تمام تلاش خود را به کار بسته است تا عموم مردم را دوباره به مطالعه ترغیب کند و من از او سپاسگزارم.»
نظر شما درباره اودیسهی کریستوفر نولان چیست؟ دیدگاه خود را با ما به اشتراک بگذارید.