نویسنده سرشناس آمریکایی لحنِ منتقدِ فیلم اودیسه را به طرفداران ترامپ تشبیه کرد
بحث و جدلهای ادبی پیرامون فیلم جدید کریستوفر نولان همچنان ادامه دارد. روز چهارشنبه، جویس کارول اوتس، نویسنده رمانهای معروفی مانند «بلوند» و «ما خانواده مالوینی بودیم»، به دفاع از این اثر سینمایی پرفروش پرداخت. این اقدام پس از آن صورت گرفت که امیلی ویلسون، مترجم تحسینشده آثار کلاسیک، با انتشار نقدی تند در فضای مجازی به این فیلم تاخته بود.
بهگزارش هالیوود ریپورتر، اوتس که برنده جایزه ملی کتاب آمریکا است، در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت لحن تحقیرآمیز و غرورآمیز ویلسون ناخوشایند است:
«این فرد که خودش سود بسیار زیادی از فیلم نولان برده است، بهجای مخالفت محترمانه و دانشگاهی با تفاسیر مختلف از هومر، با زبان عامیانه و تند طرفداران ترامپ به کسی حمله میکند که ایدههایش با او متفاوت است. انسان از یک مترجم که بیش از هر کسی متعهد و در خدمت متن است، انتظار دارد کمی سنجیدهتر رفتار کند و به تلاشهای صادقانه دیگران احترام بگذارد.»
اوتس در پاسخ به یکی از کاربران فضای مجازی تأکید کرد که فیلم نولان را دوست دارد. این نویسنده تماشای این اثر سینمایی و همچنین مینیسریال سال ۱۹۹۷ به تهیهکنندگی مشترک فرانسیس فورد کوپولا را توصیه کرد. او تفاوتهای این دو اقتباس را جذاب دانست و اشاره کرد که نسخه نولان با بازی مت دیمون در نقش قهرمانی میانسال و اندوهگین ساخته شده، درحالیکه نسخهی قدیمی با بازی آرماند آسانته حالوهوای مدیترانهای دارد.
ویلسون پیش از این ترجمههای تحسینشدهای از حماسههای هومر یعنی «ایلیاد» و «اودیسه» ارائه داده بود. نولان نیز در گذشته به خط آغازین ترجمه ویلسون از اودیسه اشاره کرده بود. بااینحال، ویلسون در نقد مفصل خود برای نشریه لندنز ریویو آو بوکس، انتقادهای بسیار شدیدی را به فیلم وارد کرد.
«اودیسه نولان فاقد بسیاری از عناصری است که منظومه هومر را به اثری بزرگ تبدیل میکند. این فیلم حرف دندانگیری درباره زمان، حافظه، تاریخ، جنگ یا رابطه میان بازگشت باشکوه یک جنگجو و زندگی خانواده، دشمنان، همرزمان و همسایگانش ندارد. اثر نولان فاقد عمق روانشناختی، عاطفی، سیاسی و اخلاقی است. ساختار روایی آن تظاهرآمیز و نویسندگی آن بسیار ضعیف است. هیچکدام از شخصیتها انگیزه متقاعدکنندهای برای رفتارها یا گفتار خود ندارند. فیلم صحنههای عاطفی ندارد و تمام غذاهای نمایشدادهشده در آن وحشتناک به نظر میرسند.»
ویلسون همچنین از تصمیم سازندگان برای فیلمبرداری بخشهایی از اثر در مناطق اشغالی صحرای غربی انتقاد کرد. او این اقدام را تلاش برای عادیسازی خشونت علیه بومیان این منطقه دانست. با وجود این انتقادها، ویلسون اعتراف کرد که اکران فیلم به افزایش چشمگیر علاقه عمومی به آثار هومر و در نتیجه فروش ترجمههای خود او کمک کرده است.
فیلم سینمایی اودیسه محصول یونیورسال پس از دوازده روز اکران در سینماها، با عبور از مرز ۷۲۷ میلیون دلار در سراسر جهان، همچنان به موفقیت خود در گیشه ادامه میدهد. انتظار میرود صدرنشینی این فیلم در جدول فروش با اکران فیلم جدید سونی یعنی «مرد عنکبوتی» پایان یابد.
به نظر شما اقتباسهای سینمایی از آثار بزرگ کلاسیک تا چه اندازه باید به متن اصلی وفادار بمانند؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.