همکاری استیون کینگ و سم ریمی برای ساخت یک فیلم ترسناک
سرانجام دو نام بزرگ ژانر وحشت، استیون کینگ و سم ریمی، پس از سالها فعالیتِ پربار و پرآوازه قرار است در یک پروژه کنار هم قرار بگیرند. «دِسپِریشن» (Desperation)، رمان سال ۱۹۹۶ کینگ، قرار است به دست استودیوِ سرچلایت پیکچرز اقتباس شود و ریمی از طریق استودیوِ خودش یعنی گوست هاوس پیکچرز وظیفهی تهیهکنندگی آن را برعهده دارد. بهگزارش گیزمودو، زک لیپوفسکی و آدام بی. استاین، کارگردانان فیلم «مقصد نهایی: دودمان» (Final Destination Bloodlines)، در حال مذاکره برای نشستن روی صندلی کارگردانیاند و رایان برنان نیز نگارش فیلمنامه را انجام میدهد.
«دسپِریشن» همزمان با «قانونگذاران» (The Regulators) منتشر شد؛ رمانی که کینگ آن را با نام مستعار ریچارد باکمن منتشر کرد و خود آن را «رمان آینهایِ» این اثر میدانست. دو کتاب در جهانهای موازی رخ میدهند، هرچند بسیاری از شخصیتهای مشترک را در خود جای میدهند و پیرامون رخدادهای مرگباری میچرخند که از سوی یک شخصیتِ شرور مرموز رقم میخورد. با این حال، فیلم تازه فقط اقتباسی از «دسپِریشن» خواهد بود و همین موضوع میتواند قانونگذاران را به گزینهای بالقوه برای دنباله تبدیل کند.
رُمانِ «دِسپِریشن» داستانِ چند نفر است که هنگام سفر در جادهی متروکِ ۵۰ در ایالت نوادا، توسطِ کالی اِنترجیان، معاونِ کلانترِ شهرِ معدنیِ دِسپِریشن، ربوده میشوند. اِنترجیان برای ربودنِ آنها بهانههای مختلفی میآورد؛ از دستگیری به جرمِ حملِ مواد مخدر گرفته تا ادعای «نجات دادن» یک خانواده از دستِ یک فردِ مسلحِ خیالی که اصلاً وجود ندارد. اما خیلی زود، گروگانها متوجه میشوند که مشکلی جدی در رفتارِ اِنترجیان وجود دارد. آنها با دیدنِ حرفهای عجیب، رفتارهای غیرعادی و حرکاتِ مرموزِ او، به ماهیتِ خطرناکِ این مرد پی میبرند؛ گویی کالبدِ او توسط نیرویی شیطانی تسخیر شده است. چیزی که در نهایت به حملههای وحشیانه و قتلهای هولناک منجر میشود.
دسپرِیشن پیشتر هم در سال ۲۰۰۶ به صورت یک فیلم تلویزیونی اقتباس شده بود. آن نسخه از شبکهی ایبیسی پخش شد و ران پرلمن، تام اسکریت، استیون وبر و آنهبت گیش در آن نقشآفرینی کردند. کینگ خودش فیلمنامهی آن اقتباس را نوشت؛ نکتهای که اهمیت این داستان را در میان علاقهمندان آثار او بیشتر میکند.
در همین حال، مایک فلاناگان، همکار همیشگی کینگ، روی اقتباس سینمایی تازهای از رُمان «مه» کار میکند. افزون بر آن، در سال ۲۰۲۵ سه اقتباس مختلف از آثار کینگ روی پرده رفتند؛ میمون به کارگردانی آزگود پرکینز، پیادهروی طولانی ساختهی فرانسیس لارنس و مرد فراری به کارگردانی ادگار رایت.
شما دربارهی این همکاری تازه چه فکر میکنید؟