شاهکار کوبریک در اینترنت نابود می‌شد؛ حمله تند جیمز گری به سیستم امتیازدهی لترباکس و راتن تومیتوز
جیمز گری، کارگردان مطرح سینما، با انتقاد شدید از سیستم امتیازدهی ستاره‌ای پلتفرم‌هایی نظیر لترباکس، آن را بی‌احترامی آشکار به هنر سینما نامید.
فرهنگ واکنش‌های فوری و اعطای سریع امتیازهای ستاره‌ای در شبکه‌های اجتماعی، موجی از انتقادها را میان اهالی جدی هنر هفتم برانگیخته است. جیمز گری، کارگردان شناخته‌شده‌ی آثاری همچون فیلم «مهاجر» و «شهر گمشده‌ی زی»، در گفت‌وگویی زنده به ساختار امتیازدهی مدرن پلتفرم‌هایی چون Letterboxd و راتن تومیتوز تاخته و آن‌ها را مخل درک واقعی آثار سینمایی دانسته است.
به‌گزارش فیلمزی و به نقل از ورلد آو ریل، این سینماگر در پادکست «اسکرین تاک» متعلق به ایندی‌وایر که با اجرای ان تامپسون و رایان لاتانزیو در جشنواره فیلم ویرجینیا ضبط شد، قضاوت شتاب‌زده‌ی مخاطبان را بزرگ‌ترین آسیب به سینما برشمرد.
جیمز گری، کارگردان برجسته‌ی هالیوود، گفت:
«واکنش فوری یک معضل است. شما برای فکر کردن به آنچه دیده‌اید به زمان نیاز دارید. نقاشی ماجرایش فرق دارد. میانگین زمان تماشای یک تابلوی نقاشی در موزه چیزی حدود هفت ثانیه است، اما یک فیلم دو ساعت طول می‌کشد؛ بنابراین باید کمی زمان صرف کنید و درباره‌ی آن بیندیشید.»
فیلم‌ساز یادشده در ادامه اعتراف کرد که نخستین واکنش خودش پس از دیدن فیلم «فیلم دنباله‌رو (The Conformist)» اثر برناردو برتولوچی منفی بود، در حالی که اکنون این اثر را عمیقا ستایش می‌کند. به باور وی، اگر مخاطب بلافاصله پس از خروج از سالن ناچار به ثبت ستاره در لترباکس باشد، دچار خطای شناختی شدیدی خواهد شد.
جیمز گری، کارگردان سینما، گفت:
«من خصومتی با لترباکس ندارم، فقط می‌خواهم سطح مباحث کمی ارتقا پیدا کند. بااین‌حال، مهم‌ترین کاری که هنگام نقد یک اثر می‌توانید انجام دهید، حفظ نوعی فروتنی است؛ چرا که وقتی به جنبه‌های دیگر قضیه فکر نکرده‌اید، واقعا به کنه موضوع پی نبرده‌اید، و این همان عنصر غایب است.»
این کارگردان همچنین نارضایتی شدید خود را نسبت به شیوه اعطای ستاره به فیلم‌ها ابراز کرد و نظام ارزش‌گذاری دیجیتال را نامناسب برای ارزیابی هنر دانست.
جیمز گری، کارگردان فیلم، گفت:
«یک موضوع وجود دارد که اصلا نمی‌توانم در لترباکس تحمل کنم؛ آن‌ها سیستم درجه‌بندی ستاره‌ای دارند. چنین چیزی وحشتناک است. کاملا افتضاح است. مایه‌ی شرمساری است. این یک بی‌احترامی آشکار به سینما است. آیا برای هر فرم هنری دیگری چنین رفتاری می‌کنید؟ مثلا بگویید من به تابلوی گرنیکا چهار و نیم ستاره می‌دهم! این سیستم ستاره‌ای دیوانه‌کننده است.»
گری سپس توجه حاضران را به خطرات این سنجش‌های سطحی برای تاریخ سینما جلب کرد و تأکید ورزید فیلم‌هایی که زمان زیادی برای درک آن‌ها نیاز است، قربانی الگوریتم‌ها می‌شوند.
جیمز گری، فیلم‌ساز آمریکایی، گفت:
«لترباکس ایرادی ندارد، هرچه که باشد خوب است چون کودکان و نوجوانان را وارد فضای سینما می‌کند، اما اگر خوب فکر کنید، فیلم «فیلم ۲۰۰۱: ادیسه فضایی (2001: A Space Odyssey)» اگر امروز اکران می‌شد چه امتیازی در راتن تومیتوز می‌گرفت؟ به گمانم وضعیت بسیار وخیمی پیدا می‌کرد. احتمالا در دسته آثار فاسد جای می‌گرفت و برچسب گوجه‌ی له‌شده می‌خورد. این سازوکار اندکی تحقیرآمیز است، این‌طور نیست؟ ماهیت سینما چنین چیزی نیست.»
او علاوه بر این، به سخنرانی دو سال پیش خود در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی اشاره کرد و فشارهای تحمیل‌شده از سوی استودیوها و جامعه به فیلم‌سازان برای تولید آثار عامه‌پسند و بی‌خطر را زیر سؤال برد.
جیمز گری، مدرس و کارگردان، گفت:
«از شما خواهش می‌کنم مهربان نباشید. از تحریک کردن و خشمگین ساختن دیگران نترسید. از این‌که مورد پسند قرار نگیرید واهمه نداشته باشید. اگر در راتن تومیتوز امتیاز ۱۰۰ درصد کسب می‌کنید، یعنی چنان مسیر اشتباهی را در پیش گرفته‌اید که حتی نمی‌توانم بیان کنم.»
وی در پایان سخنانش تصریح کرد که سازوکار سرمایه‌داری همواره هنرمندان را به سمت تعریف‌های محدودی چون تولیدکننده‌ی محتوا سوق می‌دهد تا اصالت هنری را فدای سود مالی کند.
جیمز گری، کارگردان سینما، گفت:
«هنرمند درون شما مدام زیر حمله خواهد بود. در جاهایی به شما «تولیدکننده‌ی محتوا» می‌گویند. به شما گفته می‌شود به «مرزها» و «فضاهای امن» احترام بگذارید. از شما می‌خواهند نگران توییتر، یا فکر کنم اکنون اسمش ایکس شده، یا معیارهای راتن تومیتوز باشید. تمام این ابزارها سلاح‌هایی هستند که توسط این سیستم به سوی شما نشانه رفته‌اند؛ سیستمی که به سود مالی معتقد است، نه به شرافت و تعالی هنری.»
آیا امتیازدهی سریع در لترباکس به تحلیل سینمایی آسیب می‌زند؟ دیدگاه خود را برای ما بنویسید.
