و آستینش از اشک خیس بود

سرکوب، نخستین مانع میان یک زن و خواسته‌های شخصی اوست و در عین حال، «صدا» از خاموشی سخن می‌گوید. صدای ملال که می‌توان خیسی چشم‌ها و آستین‌ها را از طریق آن درک کرد.