فمینین ماسکولین

فرحناز شیری، نخستین زن راننده اتوبوس در تهران، در جامعه‌ی مردسالار ایران، جامعه‌ی کوچک خود را در اتوبوسش ساخته است. در ایران، بخش‌های متفاوتی برای مردان و زنان در اتوبوس‌های عمومی وجود دارد. زنان باید از درِ عقب اتوبوس که از ورودی مردان جداست وارد شوند و باید در منطقه‌ی محدودی در انتهای اتوبوس که از بخش مردان مجزا شده است، بنشینند یا بمانند. اما در اتوبوس خانم شیری، همه‌چیز برعکس است. او حاکم و تنها قانون‌گذار جامعه‌ی کوچک خود است. در اتوبوس او، مردان باید از درِ عقب وارد شوند و باید در منطقه‌ی محدودی در انتهای اتوبوس بنشینند یا بمانند. خانم شیری برای اثبات خود در این جامعه تلاش می‌کند و در برابر سلسله بی‌عدالتی‌هایی که به عنوان یک زن در جامعه‌ی ایران با آن‌ها روبروست، مقاومت می‌کند.