دو با دو

در یک مدرسه‌ی خاکستری، بی‌نام و نشان که تحت حاکمیت یک رژیم مستبد و سخت‌گیر است، یک روز ظاهراً عادی در پی اعلامیه‌ای که در ابتدا مضحک به نظر می‌رسد، زیر و رو می‌شود. دانش‌آموزان پسر که همگی یونیفرم‌های یکسان دارند، در ابتدا با ناباوری باخبر می‌شوند که آنچه همیشه به عنوان حقیقت به آن‌ها آموزش داده شده، دیگر درست نیست. وقتی دانش‌آموزانِ مبهوت اعتراض می‌کنند، آنچه در ابتدا مضحک و پوچ به نظر می‌رسید، به شکلی ناامیدکننده واقعی می‌شود؛ چرا که آن‌ها مجبورند از خود بپرسند برای ایستادگی بر باورهایشان تا کجا پیش خواهند رفت. دو دو یک چهار، تمثیلی است از پوچیِ دیکتاتوری و استبداد و همچنین تاب‌آوری روح انسان.