پنج عصر

نوگره، زن جوان افغانستانی است که با پدر و زن‌برادرش، لیلومای، زندگی می‌کند؛ همسری که اختر، شوهر لیلومای، مفقود شده است. فراتر از مسئله‌ی اختر، دغدغه‌ی اصلی لیلومای چگونگی سیر کردن فرزندش است. او نمی‌تواند برای نوزادش شیر تهیه کند، زیرا گرسنگی خود مانع از شیردهی او می‌شود. با این حال، نوگره آرزوی زندگی در یک دمکراسی به سبک غربی را در سر دارد. اگرچه طالبان دیگر در افغانستان قدرت ندارند، اما نیروهای سنتی همچنان در کشور فعال هستند. نوگره اغلب نشانه‌هایی از عصیان نشان می‌دهد، مانند پوشیدن یک جفت کفش پاشنه‌بلند سفید به‌جای دمپایی‌های سنتی زیر برقع خود. اما بیش از هر چیز، نوگره می‌خواهد تحصیل کند. نوگره بدون اطلاع پدرش، در یک مدرسه‌ی دخترانه‌ی سکولار شرکت می‌کند. او در نهایت می‌خواهد رئیس‌جمهور افغانستان شود. نوگره با کمک یک پناهنده‌ی پاکستانی که او را به‌مثابه‌ی یک زن دوست دارد، تلاش می‌کند تا دقیقاً بفهمد چه نیروهایی باعث انتخاب رهبران فعلی جهان شده‌اند؛ همان نیروهایی که او می‌خواهد از آن‌ها تقلید کند.