تایتانیک
۱۹۹۷
در این فیلم کوتاه مینیمالیستی سیاه و سفید، مردی در قلمرویی متافیزیکی با عشق از دست رفتهاش روبرو میشود. این فیلم از طریق عناصر نمادینی مانند یک کبوتر، یک فواره و یک مجسمه فرشته، مضامینی چون عشق و فقدان را کاوش میکند. گفتگوی شاعرانه آنها مرزهای میان واقعیت و امر متعالی را کمرنگ میکند. این فیلم با الهام از «هیروشیما عشق من»، بینندگان را به تفسیر ماهیت ماندگار عشق و پذیرش فقدان دعوت میکند.
این فیلم هنوز در هیچ لیستی نیستاولین نفر باش: به یکی از لیستهایت اضافهاش کن یا لیست تازهای با آن بساز.