بیست

یک سالن پذیرایی که زمانی پررونق بود، اکنون تنها به پذیرایی از مراسم تدفین و آیین‌های غم‌انگیز مرگ محدود شده است. مالک آن، سلیمانی، پیرمردی بدخلق، تنها و نالایق است که با کارکنان خود با تحقیر رفتار می‌کند و هر زمان که بتواند، بی‌رحمی‌های کوچکی نسبت به آن‌ها انجام می‌دهد. او که از شرایط زندگی کدر شده و نزد روان‌شناس می‌رود، تصمیم می‌گیرد که کسب‌وکار خود را ظرف بیست روز آینده تعطیل کند؛ تصمیمی که کارکنانش را که همین حالا هم برای گذران زندگی در تقلا هستند، با ترس و بلاتکلیفی روبه‌رو می‌کند. کارکنان این مجموعه، مانند یک خانواده متحد، رنج‌های روزمره خود را در کنار هم تحمل می‌کنند. این افرادِ خوش‌قلب شامل یک بیوه جوانِ طردشده است که تلاش می‌کند با دخترش دوام بیاورد؛ آشپزی با بازوی فلج که همسری سخت‌گیر دارد؛ و دو مرد جوان شاغل اما بی‌خانمان که ناچارند در کامیون شرکت بخوابند. به‌رغم بی‌تفاوتی سلیمانی نسبت به مصائب آن‌ها، کارکنانش امید و انسانیت خود را حفظ کرده‌اند. با نزدیک شدن به تهدید تعطیلی، آن‌ها در کنار هم تلاش می‌کنند تا سالن را نجات دهند و هم‌زمان به نیازهای عاطفی یکدیگر نیز رسیدگی کنند.