تهران می‌رقصد

این فیلم بازخوانی مدرنی از سنت دیرینه‌ی موسوم به «سمفونی‌های یک کلان‌شهر» است. نماهای شیشه‌ای آسمان‌خراش‌های این شهر که بازتاب‌دهنده‌ی گذرِ مردم محله‌های متنوع آن در آینه‌های کج‌ومعوج است، به‌صورت نمادین روح یک کلان‌شهر را به تصویر می‌کشند، گویی که شهر در سایه‌ها و بازتاب‌های خویش زندگی می‌کند. این بازتابِ دگرگون‌شده از تهران، با اشعار مدرن شاعری درهم می‌آمیزد که پس از انتشار مجموعه‌ی درخشان اشعارش درباره‌ی تهران در دهه ۶۰، به «شاعر تهران» شهرت یافت. خودِ شاعر نیز در قامت یک «فلانور»، با صدا، شعر و خاطره‌اش در این شهر پرسه می‌زند و در بازتاب‌های بناهای قدیمی و مدرن، مجسمه‌ها، تندیس‌ها و غیره از این کلان‌شهر عظیم تأمل می‌کند.