قلعه

این فیلم زندگی زنان خیابانی در تهران، منطقه‌ای موسوم به شهر نو را به نمایش می‌گذارد. فیلم به‌دقت تعدادی از زنان را دنبال می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه بار محدودیت‌های اجتماعی آن‌ها را در برابر سرنوشت مشترکشان به تسلیم واداشته است. فیلم امکان بازآموزی و رشد این زنان را نیز بررسی می‌کند، اما به هیچ وجه واقعیت سخت و بی‌رحمانه را پنهان نمی‌کند. این فیلم به نمایندگی از سازمان زنان ایران ساخته شد و در حالی که فیلم‌برداری هنوز در جریان بود، بلافاصله ممنوع شد. پس از انقلاب، بخشی از مواد فیلم یافت شد و شیردل تصمیم گرفت فیلم را با استفاده از عکس‌های مرحوم کاوه گلستان که بیش از ده سال پس از فیلم‌برداری خودِ فیلم گرفته شده بودند، به پایان برساند.