طبل

جو اثر رویاگونه است؛ شخصیت‌ها و حتی خیابان‌ها نامی ندارند. تهران تنها شخصیتی است که نامش مدام مورد اشاره قرار می‌گیرد. یک وکیل، مانند بسیاری دیگر، تنها در آپارتمان خود که هم دفتر کار و هم خانه‌اش است، زندگی و کار می‌کند. در یک روز سرد و بارانی، مردی ناگهان به آپارتمان او هجوم می‌آورد، کلامی کوتاه و گیجنده با او می‌گوید و بسته‌ای به او می‌دهد که زندگی‌اش را به‌کلی دگرگون خواهد کرد. از آثار منتخب بخش هفته نقد در جشنواره ونیز ۲۰۱۶.