سرب

تهران، ۱۹۴۸. یک زوج جوان یهودی، دانیال و همسرش مونث، تصمیم می‌گیرند به کشور تازه‌تأسیس اسرائیل مهاجرت کنند. اما درخواست آن‌ها به دلیل مدارکی که علیه عموی دانیال، یعنی یعقوب، وجود دارد و او را به خیانت متهم می‌کند، رد می‌شود. یک مأمور صهیونیست به نام یزگل، خانه یعقوب را پیدا کرده و به او چاقو می‌زند. یکی از همسایگان یعقوب که شاهد جرم است، متهم به قتل می‌شود. مونث و دانیال که از جان خود در هراسند، برای خروج از کشور به شمال ایران فرار می‌کنند. نوری، برادر آن همسایه و یک روزنامه‌نگار، به دنبال آن‌ها می‌رود تا آن‌ها را به دادگاه برساند تا درباره بی‌گناهی برادرش شهادت دهند.