درون امیر

مرد جوانی در تهران که در آستانه‌ی مهاجرت است. در میان خاطرات پراکنده، گفتگوهای ناتمام و روزهایی که به کندی می‌گذرند، او با تصمیمی روبه‌روست که هنوز به‌طور کامل نگرفته است: رفتن یا ماندن. تنها چیزی که او از جدا شدن از آن خودداری می‌کند، دوچرخه‌اش است؛ همراهی در خیابان‌های شهر و نمادی از گذشته‌اش. همان‌طور که زمانِ عزیمت او برای پیوستن به تارا، دوست‌دخترش که اکنون در ایتالیاست، نزدیک‌تر می‌شود، درمی‌یابیم که سال‌ها پیش، رابطه‌ی آن‌ها مانع از آن شد که او به یک سفر خانوادگی که به تراژدی ختم شد، بپیوندد. تارا فراتر از یک همدم بود؛ او مظهر زندگی‌ای شد که او از آن جان سالم به در برده بود.