نامه‌های باد

این فیلم که در یک پادگان آموزشی ارتش در برف‌های ایران روایت می‌شود، صمیمیت در آسایشگاه را با گمنامی سربازان وظیفه مقایسه می‌کند. این فیلم بیش از هر چیز، گفتگوهای دو سرباز آینده و ضبط‌صوت دستی را دنبال می‌کند که یکی از آن‌ها آن را از دستوردهندگان پادگان پنهان می‌کند. وقتی یکی از آن‌ها برای رفتن به تهران مرخصی می‌گیرد، این ضبط‌صوت برای بسیاری از سربازان به ابزاری برای ارتباط با خانه و راهی برای شنیدن صداهای شهر در آن پادگان دورافتاده تبدیل می‌شود.