بدون قرار قبلی

زمانی که یاسمین شش ساله بود، یعنی به سن پسرش، خانواده‌اش به برلین مهاجرت کردند. اکنون قهرمان داستان به دلیل مرگ پدرش مجبور است به ایران بازگردد. پسرش مبتلا به اوتیسم است و این موضوع سفر را بسیار دشوار می‌کند. یاسمین پس از رسیدن به ایران، در حالی که پدرش را به‌سختی می‌شناخت، از اینکه می‌بیند تمام میراث را برای او گذاشته است، غافلگیر می‌شود. اقامتی کوتاه و ناخواسته در زادگاه پدرش و ملاقات با کسانی که او را می‌شناختند، باعث می‌شود یاسمین در مفاهیمی همچون زندگی، مرگ و ماهیت انسانی تجدیدنظر کند.