ویلیام فریدکین

ویلیام دیوید فریدکین (۲۹ اوت ۱۹۳۵ – ۷ اوت ۲۰۲۳) کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده آمریکایی فیلم، تلویزیون و اپرا بود که پیوند نزدیکی با جنبش «هالیوود جدید» در دهه ۱۹۷۰ داشت. او که فعالیت حرفه‌ای خود را در اوایل دهه ۱۹۶۰ با فیلم‌های مستند آغاز کرد، بیش از همه برای فیلم معمایی-جنایی ارتباط فرانسوی (۱۹۷۱) که پنج جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را از آن خود کرد، و فیلم ترسناک جنگیر (۱۹۷۳) که نامزدی دیگری برای اسکار در بخش بهترین کارگردانی برای او به ارمغان آورد، شناخته می‌شود.

دیگر فیلم‌های فریدکین در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ شامل درام پسران در گروه (۱۹۷۰) است که نقطه عطفی در سینمای کوئیر محسوب می‌شود؛ اثر معمایی جادوگر (۱۹۷۷) که در ابتدا مورد بی‌مهری قرار گرفت اما اکنون ستایش می‌شود؛ درام کمدی جنایی سرقت برینکس (۱۹۷۸)؛ اثر معمایی بحث‌برانگیز کروزینگ (۱۹۸۰)؛ و معمایی نئونوآر زندگی و مرگ در لس‌آنجلس (۱۹۸۵) می‌باشند. اگرچه آثار فریدکین در اواخر دهه ۱۹۸۰ با کاهش کلی از نظر تجاری و انتقادی مواجه شد، اما سه فیلم بلند آخر او که همگی بر اساس نمایشنامه ساخته شده بودند، مورد استقبال منتقدان قرار گرفتند: فیلم ترسناک روان‌شناختی حشره (۲۰۰۶)، فیلم جنایی جو قاتل (۲۰۱۱) و درام حقوقی دادگاه شورش کین (۲۰۲۳) که دو ماه پس از مرگ او اکران شد. او همچنین از سال ۱۹۹۸ تا زمان مرگش، به‌طور گسترده به عنوان کارگردان اپرا فعالیت کرد و کارگردانی فیلم‌های تلویزیونی مختلف و قسمت‌هایی از سریال‌های تلویزیونی را بر عهده داشت.