تونی بنت

آنتونی دومینیک بندتو (۳ اوت ۱۹۲۶ - ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۳)، که در حرفه با نام تونی بنت شناخته می‌شد، خواننده آمریکایی موسیقی پاپ، استاندارد، موسیقی نمایش و جاز بود.

بنت که در شهر نیویورک بزرگ شده بود، خوانندگی را از سنین پایین آغاز کرد. او در مراحل پایانی جنگ جهانی دوم به عنوان پیاده‌نظام در ارتش ایالات متحده در جبهه اروپا جنگید. پس از آن، تکنیک آواز خود را پرورش داد، با کمپانی کلمبیا ریکوردز قرارداد بست و اولین آهنگ شماره یک خود را با ترانه «به خاطر تو» در سال ۱۹۵۱ تجربه کرد. در اوایل دهه ۱۹۵۰، چندین آهنگ پرطرفدار پرفروش از جمله «از فقر به ثروت» دنبال شد. سپس بنت رویکرد خود را برای دربرگرفتن آواز جاز بازنگری کرد. او در اواخر دهه ۱۹۵۰ با آلبوم‌هایی مانند «ضربان قلب من» و «بیسی سوئینگز، بنت می‌خواند» به اوج هنری خود رسید. در سال ۱۹۶۲، بنت آهنگ مشهور خود یعنی «قلبم را در سانفرانسیسکو گذاشتم» را ضبط کرد. سپس در دوران اوج عصر موسیقی راک، دوران حرفه‌ای و زندگی شخصی او با دوران رکودی طولانی مواجه شد.

بنت در اواخر دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ بازگشتی خیره‌کننده داشت، دوباره آلبوم‌های طلایی منتشر کرد و در حالی که سبک موسیقی خود را دست‌نخورده حفظ کرده بود، مخاطبان خود را به نسل ام‌تی‌وی گسترش داد. او در دهه ۲۰۰۰ نیز همچنان یک هنرمند ضبط و اجراکننده کنسرت محبوب و مورد تحسین منتقدان باقی ماند. بنت پانزده جایزه گرمی، دو جایزه امی دریافت کرده و به عنوان استاد جاز NEA و افتخار مرکز کندی نامیده شده است. او بیش از ۵۰ میلیون نسخه از آثار خود را در سراسر جهان فروخته است. بنت همچنین نقاشی جدی و ماهر است که آثاری تحت نام بندتو خلق کرده که به طور دائمی در چندین مؤسسه در معرض نمایش عمومی هستند. او همچنین بنیان‌گذار مدرسه هنرهای فرانک سیناترا در استوریا، کوئینز است.