لیسا آیشهورن

لیسا آیشهورن (زاده ۴ فوریه ۱۹۵۲)، بازیگر، نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی است. آیشهورن اولین بار توسط مخاطبان آمریکایی در فیلم عاشقانه جنگ جهانی دوم، «یانک‌ها» (۱۹۷۹) در مقابل ریچارد گیر دیده شد که به‌خاطر آن دو بار نامزد دریافت گلدن گلوب شد. اما تصمیم او برای سکونت در انگلستان، باعث کم‌رنگ شدن حضور او در کشور مادری‌اش شده است. با این وجود، آیشهورن چندین نقش‌آفرینی در فیلم‌های بلند ارائه داده که مورد تحسین منتقدان واقع شده‌اند، هرچند که به یک بازیگر پرفروش تبدیل نشد. او در تولید مرچنت-آیوری، «اروپایی‌ها» (۱۹۷۹) در کنار لی رمیک، در «چرا باید دروغ بگویم؟» (۱۹۸۰) در مقابل تریت ویلیامز، و نقش «مو» کاتر را در «راه کاتر» (۱۹۸۱) در مقابل جف بریجز و جان هرد ایفا کرد. در دهه ۹۰، آیشهورن بازی در نقش مادر را آغاز کرد، که قابل‌توجه‌ترین آن‌ها نقش مادر جسی بردفورد، که به یک تیمارستان فرستاده می‌شود، در فیلم «پادشاه تپه» (۱۹۹۳) ساخته استیون سودربرگ و نقش بانوی اول در کمدی بی‌روح «اولین کودک» (۱۹۹۶) بود.

فعالیت او در تلویزیون آمریکا پراکنده بوده است. آیشهورن اولین بار در فیلم تلویزیونی مشهور «دیوار» محصول ۱۹۸۲ شبکه سی‌بی‌اس، در نقش یک زن یهودی در گتو ورشو که در قیام شرکت می‌کند و برای رسیدن به آزادی جان سالم به در می‌برد، وارد عرصه تلویزیون شد. او در فیلم «غرور و تعصب مفرط» (۱۹۹۰) ساخته شبکه یو‌اس‌اِی، نقش یک مأمور سی‌آی‌ای را ایفا کرد و با وجود اینکه هرگز در یک سریال زمان اصلی (پرایم‌تایم) به عنوان بازیگر ثابت حضور نداشته، در سال ۱۹۸۷ در درام روزنامه‌ای شبکه ای‌بی‌سی، «همه فرزندان من» در نقش الیزابت کارلایل ظاهر شد. آیشهورن حضورهای مهم و به‌یادماندنی‌ای به عنوان بازیگر مهمان در «میامی وایس»، «برابری‌کننده» و دو قسمت جداگانه از «قانون و نظم» داشته است. علاوه بر این، او در تئاتر نیز فعالیت کرده است: در انگلستان در نقش اوفلی در «هملت»، روزالیند در «چنان‌که دوست دارید» و نورا در «خانه عروسک»؛ و در آمریکا در «قلب شتاب‌زده»، «تعقیب مشترک» و «سرعت تاریکی».