چارلز نپیر

چارلز لوئیس نپیر (۱۲ آوریل ۱۹۳۶ – ۵ اکتبر ۲۰۱۱) بازیگر پرکار آمریکایی بود که به دلیل نقش‌های متعدد مکمل و گاه اصلی‌اش در تلویزیون و سینما شناخته می‌شد. نپیر که نزدیک به اسکاتس‌ویل در کنتاکی متولد شده بود، پیش از دنبال کردن تحصیلات تکمیلی و اخذ مدرک هنر از دانشگاه وسترن کنتاکی، در ارتش ایالات متحده خدمت کرد. او پیش از وقف کردن خود برای بازیگری، ابتدا به عنوان مربی ورزش و معلم هنر فعالیت می‌کرد.

نپیر پس از ایفای نقش در چندین فیلم کم‌هزینه از کارگردان راس مایر، از جمله اولین حضورش در «چری، هری و راکل!» (۱۹۶۹)، توجهات اولیه را به خود جلب کرد. او برای تجسم شخصیت‌های خشن و مقتدر مانند افسران پلیس، سربازان و تبهکارانی که اغلب ویژگی‌های زمخت یا فاسد داشتند، مشهور شد. از میان نقش‌های ماندگار او می‌توان به توکر مک‌الروی، خواننده پرخاشگر موسیقی کانتری در «برادران بلوز» (۱۹۸۰)، مارشال مورداک، افسر سیا در «رمبو: اولین خون قسمت دوم» (۱۹۸۵) و همکاری‌های متعدد با کارگردان جاناتان دمی در فیلم‌هایی چون «سکوت بره‌ها» (۱۹۹۱) و «فیلادلفیا» (۱۹۹۳) اشاره کرد.

او همچنین حضورهای قابل توجهی در تلویزیون داشت، از جمله نقش‌هایی در «تیم ای»، «ترِیل اورگان»، «پیشتازان فضا: مجموعه اصلی» و «پیشتاوران فضا: فضای عمیق نین». نپیر به خاطر صدای قدرتمند، نگاه فولادین و چانه پهن و متمایزش مورد تحسین بود که از او یک بازیگر نقش‌های مکمل برجسته می‌ساخت.

نپیر در سال ۲۰۱۱ در بکلرسبد کالیفرنیا به دلیل ترومبوز در سن ۷۵ سالگی درگذشت. او همچنین کتابی درباره زندگی خود با عنوان «فک مربعی و قلب بزرگ» منتشر کرد.