رندی نیومن

رندال استوارت نیومن (زاده ۲۸ نوامبر ۱۹۴۳) خواننده-ترانه‌سرا، پیانیست، آهنگساز و تنظیم‌کننده آمریکایی است. او که در لس‌آنجلس و در خانواده‌ای پرجمعیت از آهنگسازان سینمای هالیوود متولد شده، به خاطر آهنگ‌های الهام‌گرفته از سبک امریکن، آواز با لهجه جنوبی بدون حرف r، و متن ترانه‌هایی که اغلب گزنده یا طنزآلود هستند و توسط یک راوی غیرقابل‌اعتماد اجرا می‌شوند، شناخته می‌شود. او از دهه ۱۹۹۰ عمدتاً در زمینه موسیقی متن فیلم، به‌ویژه برای دیزنی و پیکسار فعالیت کرده است.

نیومن فعالیت حرفه‌ای خود را در اوایل دهه ۱۹۶۰ با آهنگسازی موسیقی‌های متن برای تلویزیون و بعدها با نوشتن آهنگ‌های پرفروش در بریتانیا برای هنرمندانی چون سیلا بلک، جین پیتنی و آلن پرایس ست آغاز کرد. پس از آنکه او در سال ۱۹۶۶ بخشی از یک حلقه خلاق در کمپانی ضبط وارنر برادرز شد، این شرکت اولین آلبوم تک‌آواز او با نام رندی نیومن (۱۹۶۸) را منتشر کرد. پس از آن، هنرمندان دیگر با ضبط آهنگ‌های او از جمله «مامان بهم گفت نیام» (۱۹۶۷)، «فکر می‌کنم امروز بارون می‌آد» (۱۹۶۸) و «می‌تونی کلاهت رو بذاری» (۱۹۷۲) به موفقیت‌های چارت موسیقی دست یافتند. از آهنگ‌های پرفروش خود او به عنوان یک خواننده می‌توان به «آدم‌های کوتاه قد» (۱۹۷۷)، «من عاشق لس‌آنجلزم» (۱۹۸۳) و «تو در من دوستی» (۱۹۹۵) اشاره کرد. سه آلبوم از یازده آلبوم استودیویی او در چارت ۴۰ آهنگ برتر آمریکا قرار گرفته‌اند: پسران خوب قدیمی (۱۹۷۴)، جنایتکاران کوچک (۱۹۷۷) و چنگ‌ها و فرشته‌ها (۲۰۰۸).

نیومن جوایز متعددی دریافت کرده است، از جمله دو جایزه اسکار (از ۲۲ نامزدی)، سه جایزه امی، هفت جایزه گرمی و همچنین نامزدی برای جایزه بفتا و هفت جایزه گلدن گلوب. آثار سینمایی برنده جایزه او شامل راگتایم (۱۹۸۱)، استعداد ذاتی (۱۹۸۴)، داستان اسباب‌بازی (۱۹۹۵)، زندگی یک حشره (۱۹۹۸)، پلیزنتویل (۱۹۹۸)، کارخانه هیولاها (۲۰۰۱)، ماشین‌ها (۲۰۰۶)، شاهزاده خانم و قورباغه (۲۰۰۹)، داستان اسباب‌بازی ۳ (۲۰۱۰) و داستان ازدواج (۲۰۱۹) است. او در سال ۲۰۰۳ برنده جایزه فرمانداران آکادمی ضبط شد، در سال ۲۰۰۰۰ هفت جایزه دیزنی لجند دریافت کرد و به تالار مشاهیر ترانه‌سراها در سال ۲۰۰۲ و تالار مشاهیر راک اند رول در سال ۲۰۱۳ راه یافت.