وندل کوری

وندل رید کوری (۲۰ مارس ۱۹۱۴ – ۸ نوامبر ۱۹۶۸) بازیگر و سیاستمدار آمریکایی بود. او فعالیت بازیگری خود را از روی صحنه آغاز کرد و در تعدادی از تولیدات تئاتر تابستانی بازی کرد. نخستین حضور او در برادوی در نمایشنامه مکاشفه می‌آید (۱۹۴۲) بود. او پس از بازی در تعدادی نقش‌های مکمل، با ایفای نقش یک روزنامه‌نگار بدبین در کمدی دختر رؤیا اثر المر رایس (۱۹۴۵)، به اولین موفقیت بزرگ خود دست یافت. در حین اجرای نمایشنامه، هال والیس تهیه‌کننده، کوری را دید و او را متقاعد کرد تا قراردادی با پارامونت امضا کند و حرفه سینما را در هالیوود دنبال کند. نخستین حضور او در سینما، به‌عنوان یک گانگستر در خشم بیابان (۱۹۴۷) بود.

او در سریال تلویزیونی فرمانده بندر (۱۹۵۷–۱۹۵۸) در کنار کیسی والترز بازی کرد، در نمایش نانت فابرای (۱۹۶۱) بازی در نقش مکمل داشت و در طول فصل اول سریال درام پزشکی ساعت یازدهم (۱۹۶۲–۱۹۶۳)، نقش اصلی را ایفا کرد.

کوری در چندین برنامه از جمله هدف: فسادکاران!، چنینگ، ارائه‌های آلفرد هیچکاک، نفوذناپذیران، قانون برک، پری میسون، جاده غرب و غرب وحشی حضور مهمان داشت.

او از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ رئیس آکادمی هنرها و علوم سینمایی بود و عضو هیئت مدیره اتحادیه بازیگران سینما بود. کوری که از سال ۱۹۵۶ فعال تبلیغاتی جمهوری‌خواه در سیاست ملی بود، در آوریل ۱۹۶۵ به شورای شهر سانتا مونیکا انتخاب شد. این سیاستمدار محافظه‌کار در سال ۱۹۶۶ برای کرسی کالیفرنیا در کنگره ایالات متحده نامزد شد، اما در انتخابات مقدماتی شکست خورد. او در زمان مرگ همچنان عضو شورا بود.