لیلی کالینز

لیلی جین کالینز (زاده ۱۸ مارس ۱۹۸۹) بازیگر و مدل بریتانیایی-آمریکایی است. کالینز که در گیلدفورد سِری زاده شد و در لس‌آنجلس بزرگ شد، بازیگری در مقابل دوربین را از دو سالگی در درام کمدی بی‌بی‌سی به نام درد‌های رو به رشد آغاز کرد. در اواخر دهه ۲۰۰۰، کالینز بازیگری و مدلینگ را به طور منظم‌تر شروع کرد و با بازی در درام ورزشی نقطه کور که سومین فیلم پرفروش سال ۲۰۰۹ بود، به موفقیت چشمگیری در حرفه خود دست یافت. او در ادامه در نقش‌های اصلی فیلم‌هایی چون اکشن-وحشت علمی-تخیلی کشیش (۲۰۱۱)، اکشن-هیجان‌انگیز روان‌شناختی آدم‌ربایی (۲۰۱۱)، فانتزی ای آینه ای آینه (۲۰۱۲)، فانتزی شهری ابزار های مرگبار : شهر استخوان ها (۲۰۱۳) و کمدی‌های عاشقانه مستقل درگیر عشق (۲۰۱۲)، معلم انگلیسی (۲۰۱۳) و با عشق، رزی (۲۰۱۴) ظاهر شد.

کالینز برای نقش‌هایش، از جمله نقش مارلا مابرِی در کمدی قوانین اعمال نمی‌شوند (۲۰۱۶) که نامزدی جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر زن – فیلم سینمایی موزیکال یا کمدی را برای او به ارمغان آورد، و همچنین برای ایفای نقش یک جوان مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی در درام جنجالی نتفلیکس تا استخوان (۲۰۱۷)، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. او همچنین برای حضور در فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای شناخته شده است: او در درام نتفلیکس فوق‌العاده شرور، به طرز وحشتناکی شیطانی و پست (۲۰۱۹) در نقش لیز کندال، در تولکین (۲۰۱۹) در نقش ادیت، همسر جی. آر. آر. تالکین، و در منک (۲۰۲۰) در نقش ریتا الکساندر بازی کرد؛ فیلم اخیر موفقیت انتقادی بزرگی بود و ۱۰ نامزدی اسکار را از آن خود کرد.

کالینز نقش فانتین را در مینی‌سریال اقتباسی بی‌بی‌سی از بیمیدار (۲۰۱۸–۲۰۱۹) بازی کرد و از سال ۲۰۲۰، نقش امیلی کوپر را در سریال نتفلیکس امیلی در پاریس ایفا می‌کند. او برای نقش اخیر خود، نامزدی جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر زن – سریال تلویزیونی موزیکال یا کمدی را دریافت کرد. او نخستین تجربه نویسندگی خود را با اثر بدون فیلتر: بدون شرم، بدون پشیمانی، فقط من (۲۰۱۷) آغاز کرد که در آن به مبارزات خود با سلامت روان، از جمله اختلال خوردن که در نوجوانی به آن مبتلا بود، پرداخت.