آن دادلی

آن جنیفر دادلی (با نام اصلی آن جنیفر بکینگهام؛ زاده ۷ مه ۱۹۵۶) آهنگساز، نوازنده کلاویه، رهبر ارکستر و موسیقی‌پاپ انگلیسی است. او در سال ۲۰۰۱ نخستین آهنگساز همکار ارکستر کنسرت بی‌بی‌سی بود. او در ژانرهای کلاسیک و پاپ به عنوان آهنگساز فیلم فعالیت کرده و یکی از اعضای اصلی گروه سینث‌پاپ «آرت آو نوآیز» بوده است. در سال ۱۹۹۸، دادلی برای موسیقی متن فیلم «فول مانتی» برنده اسکار بهترین موسیقی اصلی یا کمدی شد. او علاوه بر بیش از بیست موسیقی متن دیگر، در سال ۲۰۱۲ به عنوان تهیه‌کننده موسیقی برای نسخه سینمایی «بینوایان» فعالیت کرد و همچنین نقش تنظیم‌کننده را بر عهده داشت و بخش‌هایی از موسیقی جدید را نیز آهنگسازی کرد.

دادلی در بکینهام در کنت متولد شد. او در سال ۱۹۷۸ با مدرک کارشناسی ارشد موسیقی از کینگز کالج لندن فارغ‌التحصیل شد. او که به عنوان نوازنده کلاسیک آموزش دیده بود، وارد حوزه رقابتی تجاری به عنوان نوازنده استودیویی شد که در آنجا رابطه حرفه‌ای او با تروور هورن آغاز گشت. در سال ۱۹۸۲، دادلی مشارکت‌های قابل توجهی در آلبوم «تار و ماژور عشق» اثر گروه ای‌بی‌سی داشت که توسط هورن تهیه شده بود. او از پر کردن بخش‌های کلاویه به سمت آهنگسازی ارکسترال آلبوم (که به گفته هورن، اولین تنظیمات استرینگ او بود) پیش رفت و همچنین در نوشتن برخی از آهنگ‌ها با دیگران همکاری کرد.

دادلی در سال ۱۹۸۳ یکی از اعضای مؤسس گروه موفق «آرت آو نوآیز» بود که به پیشگام شدن در استفاده از نمونه‌برداری (سمپلینگ) در ژانر پاپ کمک کرد. از میان آثار پرطرفدار آن‌ها می‌توان به «بیت باکس» (۱۹۸۴)، «لحظاتی در عشق» (۱۹۸۵)، «نزدیک (به ویرایش)» (۱۹۸۴)، «پارانوئیمیا» (۱۹۸۶) — که شامل تک‌گویی‌ای درباره بی‌خوابی توسط شخصیت هوش مصنوعی، مکس هدروم بود (که با ماهیت آینده‌نگر و گمنام گروه همخوانی داشت) — و همکاری با تام جونز در آهنگ «بوسه» که در سال ۱۹۸۸ جز ۱۰ اثر برتر شد، اشاره کرد. آرت آو نوآیز همچنین موسیقی تیتراژ برنامه تلویزیونی مسابقه‌ای آی‌تی‌وی به نام «فاکتور کریپتون» را تولید کرد که بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۳ استفاده می‌شد و احتمالاً شناخته‌شده‌ترین تیتراژ آن است. «(تیتراژ) فاکتور کریپتون» در سال ۱۹۸۶ آهنگسازی و ضبط شد و در آلبوم سال ۱۹۸۷ آن‌ها با نام «کروزوئ» بازسازی شد.

ارتباط دادلی با تروور هورن و آرت آو نوآیز منجر به همکاری با هنرمندانی چون فرانکی گوز تو هالیوود، سیل، مارک آلموند، راد استوارت، رابی ویلیامز و اخیراً سیفیوو شد. او در نوشتن آهنگ‌هایی با مالکلم مک‌لارن («بافالو گالز»)، کتی دنیس («دیوارهای بسیار زیاد») و یک آهنگ با الهام از دهه ۱۹۳۰ با همکاری استینگ به نام «این هرگز قرار نبود باشد» همکاری داشته است.

او آهنگ معروف تام جونز یعنی «می‌توانی کلاهت را برداری» (۱۹۸۸) و تک‌آهنگ دبی هری یعنی «مرا صورتی بزن» (۱۹۹۳) را تهیه‌سازی کرد.

در سال ۱۹۸۹، دادلی آلبوم اولی با نام خودِ گروه را برای دوئت پاپِ پیچیده اهل ولز، «واترفرانت»، تهیه‌سازی و رهبری تنظیمات استرینگ آن را بر عهده داشت. تولید پیچیده او به شکلی برجسته در آهنگ «ماهیت عشق» که به عنوان تک‌آهنگ هم در بریتانیا و هم در آمریکا منتشر شد، خود را نشان می‌دهد. همکاری دیگر او در سال ۱۹۸۹ با نیل تنانت از گروه پاپ شاپ بویز و برنارد سامر از گروه نیو اوردر بود؛ دادلی در تنظیمات پرآرای استرینگ اولین اثر الکترونیک آن‌ها یعنی «فرار از آن» مشارکت داشت که در دسامبر ۱۹۸۹ در بریتانیا به رتبه ۱۲ و در سال ۱۹۹۰ در آمریکا به رتبه ۳۸ رسید.

دادلی دو قطعه را در آلبوم «فراتر از تخیل» کپی بابز در سال ۲۰۰۲ تهیه‌سازی کرد (که به مدت ۱۱ هفته رتبه ۱ جداول موسیقی کلاسیک بریتانیا و رتبه ۴ جداول بیلبورد آمریکا را در اختیار داشت). در سال ۲۰۰۴، او آلبوم «صدا برای آلیسون مویت» را تهیه‌سازی کرد. این آلبوم که مجموعه‌ای گلچین‌شده از نسخه‌های بازخوانی (کاور) است، به رتبه ۷ جدول آلبوم‌های بریتانیا رسید. ...