فیل روزنتال

فیلیپ روزنتال (زاده ۱۹۶۰) نویسنده و تهیه‌کننده تلویزیونی آمریکایی است که بیشتر به‌خاطر خالق بودن، نویسندگی و تهیه‌کنندگی اجرایی سریال کمدی «همه ریموند را دوست دارند» (۱۹۹۶–۲۰۰۵) شناخته می‌شود. این سریال با همکاری ری رومانو ساخته شد و بخش‌هایی از آن بر اساس مطالب کمدی رومانو بود. همسر روزنتال، مونیکا هورانِ بازیگر، نقش ایمی مک‌دوگال-بارون را ایفا کرد؛ دوست‌دختر (و از فصل ۷ به بعد، همسر) رابرت بارون (برد گرت) در سریال «همه ریموند را دوست دارند».

این روزنتال و رومانو بودند که برخلاف اعتراض‌ها یا ملاحظات سایر بازیگران، تصمیم گرفتند این سریال را بازنشسته کنند.

روزنتال در کوئینزِ نیویورک متولد شد، اما بیشتر دوران کودکی خود را در نیو سیتیِ نیویورک واقع در شهرستان راک‌لند گذراند. او به دبیرستان کلارک‌تاون نورث رفت و در آنجا در کلوپ درام مدرسه به نام «کیو اَند کِرتن» بسیار فعال بود. روزنتال طی چهار سال حضور در کلارک‌تاون، در نمایش‌های متعدد دبیرستانی بازی کرد. از جمله هم‌کلاسی‌های او می‌توان به آلن کیرشنبام، تهیه‌کننده آینده تلویزیون (سریال «بله، عزیزم») و ریچارد هولبروک، سیاستمدار نیویورکی اشاره کرد. روزنتال در سال ۱۹۷۷ از کلارک‌تاون نورث فارغ‌التحصیل شد. او از آنجا به دانشگاه هافسترا رفت و در سال ۱۹۸۱ فارغ‌التحصیل شد. در اوایل دهه ۱۹۸۰، او بازیگری مستقر در شهر نیویورک بود تا اینکه تمرکز خود را به کار تهیه‌کنندگی تغییر داد و نویسنده و تهیه‌کننده سریال‌هایی چون «کوچ» با بازی کریگ تی. نلسون و سریال کوتاه‌مدت «بیبی تاک» شد. با این حال، روزنتال گهگاه در نقش‌های بازیگری ظاهر شده است، که نمونه آن نقش او در فیلم «اسپنگلیش» ساخته جیمز ال. بروکس در نقش همکار تجاری شخصیت آدام سندلر است. روزنتال همچنین نقش کوتاهی در «سیمپسون‌ها» (۲۰۰۷) داشت؛ اقتباس سینمایی از سریال تلویزیونی پرطرفدار که آن هم توسط بروکس و شرکت او، گریسی فیلمز، تولید شد. روزنتال در تبلیغ تلویزیونی ساختگی که تام هنکس برای دولت ایالات متحده در حمایت از گرند کنیونِ «جدید» در فیلم فیلم‌برداری می‌کرد، دیالوگ «رسیدیم بچه‌ها... گرند کنیون» را صداپیشه کرد. تهیه‌کنندگان از این دیالوگ خوششان آمد و روزنتال پرسید که آیا می‌تواند این بخش را اجرا کند. او همچنین در سریال‌های «کرِب یور انتوسیازم»، «۳۰ راک» و فیلم سینمایی جیک کاسدان، «ست تلویزیونی» ظاهر شده است.

فیل نویسنده کتاب «شانس آوردی که بامزه هستی: چگونه زندگی به یک سیتکام تبدیل می‌شود» است که در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شد. فیل بازگو می‌کند که چگونه زندگی خنده‌دار او به یکی از موفق‌ترین سریال‌های تاریخ منجر شد.

روزنتال این افتخار را دارد که کارگردانی ویدئوی شام خبرنگاران کاخ سفید را بر عهده داشته که در مراسم آوریل ۲۰۰۰ با استقبال گسترده‌ای روبرو شد.

او در نوشتن مشترک «آمریکا: ادای احترام به قهرمانان» همکاری داشت؛ برنامه تلویزیونی خیریه برای حادثه ۱۱ سپتامبر که از هر چهار شبکه پخش شد و برنده جایزه پیاودی و نامزدی امی برای نویسندگی برجسته گردید.

او اولین اثر سینمایی خود را برای سونی پیکچرز تکمیل کرده است: «اکسپورتینگ ریموند» که نویسندگی و کارگردانی آن را بر عهده داشته؛ داستان واقعی درباره تلاش برای تبدیل سریال «همه ریموند را دوست دارند» به یک سیتکام موفق روسی، که او در آن به عنوان مشاور فعالیت می‌کرد. بخش زیادی از این مستند بر تلاش او با جنبه‌های فرهنگی غیرمعمول این کشور و ایجاد رابطه با بازیگران و عوامل سریال متمرکز است، آن هم با وجود دانش بسیار کم یا عدم شناخت از حس شوخ‌طبعی روس‌ها.