ویکتور هوگو

ویکتور-ماری هوگو، ویکنت هوگو (زاده ۲۶ فوریه ۱۸۰۲ – ۲۲ مه ۱۸۸۵) نویسنده، شاعر، جستارنویس، نمایشنامه‌نویس، روزنامه‌نگار، فعال حقوق بشر و سیاستمدار رمانتیک فرانسوی بود.

مشهورترین آثار او رمان‌های «هزارکلاف نوتردام» (۱۸۳۱) و «بینوایان» (۱۸۶۲) هستند. در فرانسه، هوگو برای مجموعه‌های اشعارش مانند «تاملات» و «افسانه سده‌ها» شهرت دارد. هوگو با نمایشنامه «کرومول» و درام «هرنانی» در صف مقدم جنبش ادبی رمانتیک قرار داشت. آثار او، چه در زمان حیات و چه پس از مرگش، الهام‌بخش موسیقی بوده‌اند، از جمله اپرای «ریگولتو» و موزیکال‌های «بینوایان» و «نوتردام دو پاریس». او در طول عمر خود بیش از ۴۰۰۰ طراحی انجام داد و برای مسائل اجتماعی مانند لغو مجازات اعدام و برده‌داری مبارزه کرد.

اگرچه هوگو در جوانی یک سلطنت‌طلب متعهد بود، اما با گذشت دهه‌ها، دیدگاه‌های او تغییر کرد و به حامی پرشور جمهوری‌خواهی تبدیل شد و در سیاست هم به‌عنوان نماینده و هم به‌عنوان سناتور خدمت کرد. آثار او به بیشتر مسائل سیاسی و اجتماعی و جریان‌های هنری زمانه‌اش می‌پرداخت. مخالفت او با استبداد و جایگاه ادبی‌اش، او را به‌عنوان یک قهرمان ملی تثبیت کرد. هوگو در ۲۲ مه ۱۸۸۵ در سن ۸۳ سالگی درگذشت. مراسم تشییع جنازه دولتی برای او در پانتئون پاریس برگزار شد که بیش از دو میلیون نفر در آن شرکت کردند که بزرگترین مراسم در تاریخ فرانسه بود. ...