دیوید او. سلزنیک

دیوید او. سلزنیک (۱۰ مه ۱۹۰۲ – ۲۲ ژوئن ۱۹۶۵) تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و مدیر استودیوی فیلم در آمریکا بود. او بیشتر برای تهیه‌کنندگی فیلم‌های «بر باد رفته» (۱۹۳۹) و «ربکا» (۱۹۴۰) شهرت دارد که هر دوی آن‌ها جایزه اسکار بهترین فیلم را برای او به ارمغان آوردند.

در سال ۱۹۲۶، سلزنیک به هالیوود نقل مکان کرد و با کمک روابط پدرش، شغلی به‌عنوان دستیار ویراستار داستان در مترو-گلدوین-مایر به دست آورد. او در سال ۱۹۲۸ مترو-گلدوین-مایر را به مقصد پارامونت پیکچرز ترک کرد و تا سال ۱۹۳۱ در آنجا مشغول به کار بود، تا اینکه در آن سال به آر‌کا‌او به‌عنوان مدیر تولید پیوست.

سال‌های حضور او در آر‌کا‌او پربار بود و او روی فیلم‌های بسیاری کار کرد، از جمله «قبض طلاق» (۱۹۳۲)، «قیمت هالیوود چقدر است؟» (۱۹۳۲)، «راکابی» (۱۹۳۲)، «پرنده بهشت» (۱۹۳۲)، «بهترهای ما» (۱۹۳۳) و «کینگ کونگ» (۱۹۳۳). او در دوران حضور در آر‌کا‌او، فرصت کارگردانی را نیز به جورج کوکور داد. در سال ۱۹۳۳ او به مترو-گلدوین-مایر بازگشت، جایی که پدرزن او، لوئیس بی. مایر، مدیرعامل استودیو بود. مایر یک واحد تولیدی معتبر دوم را برای دیوید، موازی با واحد ایروینگ تالبرگ قدرتمند که وضعیت سلامتی نامساعدی داشت، تأسیس کرد. آثار واحد سلزنیک شامل فیلم‌های با بازی ستارگان همچون «شام در هشت» (۱۹۳۳)، «دیوید کاپارفیلد» (۱۹۳۵)، «آنا کارنینا» (۱۹۳۵) و «داستان دو شهر» (۱۹۳۵) بود.

سلزنیک به ساخت فیلم‌های بیشتری در مترو-گلدوین-مایر، پارامونت و آر‌کا‌او ادامه داد، اما خواهان استقلال بیشتری بود و در سال ۱۹۳۵ شرکت سلزنیک اینترنشنال پیکچرز را تأسیس کرد. او در اینجا آثار کلاسیکی همچون «بر باد رفته» را تولید کرد. فیلم «بر باد رفته» بر تمام دوران حرفه‌ای سلزنیک سایه افکند. بعدها، او متقاعد شد که تمام عمر خود را صرف تلاش برای فراتر رفتن از آن فیلم کرده است. نزدیک‌ترین تلاش او برای رسیدن به سطح آن فیلم، با فیلم «دوئل در خورشید» (۱۹۴۶) بود که همسر آینده‌اش جنیفر جونز نقش شخصیت اصلی، یعنی پرل را در آن بازی می‌کرد. این فیلم با بودجه‌ای عظیم، به دلیل فیلم‌نامه‌ی جسورانه‌ای که سلزنیک نوشته بود، به ایجاد تلاطم‌های اخلاقی شهرت یافت. و هرچند فیلم با کارگردانان متعددی ساخته شد و مراحل تولید پرمشقلی داشت، اما موفقیت بزرگی کسب کرد. این فیلم دومین فیلم پرفروش سال ۱۹۴۷ بود و نخستین فیلمی بود که مارتین اسکورسیزی دید و الهام‌بخش دوران کارگردانی خود او شد.