ایسابل جول

ایسابل جول (۱۹ جول ۱۹۰۷ – ۵ آوریل ۱۹۷۲) بازیگر آمریکایی بود که بیشترین فعالیت خود را در دهه ۱۹۳۰ و اوایل دهه ۱۹۴۰ داشت. از مشهورترین فیلم‌های او می‌توان به سقف صفر، زن نشان‌گذاری‌شده، حکایت دو شهر و بر باد رفته اشاره کرد. او پس از سال‌ها فعالیت در گروه‌های تئاتر، از جمله یک دوره ۸۷ هفته‌ای در لینکلنِ نبراسکا، پس از گرفتن نقشی در برادوی در نمایش شیطان پاپ می‌شود (۱۹۳۰)، به اوج شهرت رسید. او همچنین برای بازی در فیلم رویداد مبارک (۱۹۳۲) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.

اولین تجربه سینمایی جول در فیلم رویداد مبارک (۱۹۳۲) رقم خورد. او توسط وارنر برادرز برای نسخه سینمایی نمایش شیطان پاپ می‌شود به هالیوود آورده شد. جول نقش‌های مکمل دیگری را نیز ایفا کرد و در اوایل دهه ۱۹۳۰ در فیلم‌های متنوعی ظاهر شد. او در فیلم‌هایی مانند ملودرام منهتن (۱۹۳۴) و زن نشان‌گذاری‌شده (۱۹۳۷)، نقش‌های کلیشه‌ای زنان گانگسترها را بازی کرد. او در ایفای نقش‌هایی برخلاف تیپ همیشگی خود، مانند نقش خیاطی که همراه با سیدنی کارتون (رونالد کولمن در حکایت دو شهر (۱۹۳۵)) به گیوتین محکوم می‌شود، مورد استقبال قرار گرفت. مهم‌ترین نقش او نقش زن خیابانی گلوریا استون در افق گمشده (۱۹۳۷) بود. فیلم‌های جول شامل بر باد رفته (۱۹۳۹) (در نقش «آن آشغال سفید، امی اسلترری»)، گذرگاه شمال غربی (۱۹۴۰)، سیرا عالی (۱۹۴۱) و فیلم کم‌هزینه مرد پلنگی (۱۹۴۳) بود.

تا پایان دهه ۱۹۴۰، اهمیت نقش‌های او کاهش یافت، به طوری که بازی‌های او اغلب بدون ذکر نام در تیتراژ (مانند فیلم گودال مار) بود. او در دهه ۱۹۵۰ در درام‌های رادیویی، از جمله این اف‌بی‌آی شما هست، ایفای نقش کرد.

در سال ۱۹۷۲، جول در کنار ادی سدگ‌ویک در فیلم چاو! منهتن ظاهر شد. آخرین فیلم او فیلم تیپ بی «کشتار شیرین» (۱۹۷۳) بود که اولین تجربه کارگردانی کرتیس هانسن، برنده آینده جایزه اسکار، محسوب می‌شد.