پیتر ویر

پیتر لیندسی ویر (زاده ۲۱ اوت ۱۹۴۴)، کارگردان بازنشسته‌ی استرالیایی است. او به کارگردانی فیلم‌هایی در ژانرهای مختلف طی چهل سال فعالیت خود، با آثاری همچون پیک‌نیک در هینگینگ راک (۱۹۷۵)، گالی‌پولی (۱۹۸۱)، شاهد (۱۹۸۵)، انجمن شاعران مرده (۱۹۸۹)، بی‌باک (۱۹۹۳)، نمایش ترومن (۱۹۹۸)، استاد و فرمانده: از آن سوی جهان (۲۰۰۳) و راه بازگشت (۲۰۱۰) شناخته می‌شود. او شش بار نامزد جایزه اسکار شده و در نهایت در سال ۲۰۲۲ برای دستاوردهای دوران حرفه‌ای خود، جایزه افتخاری آکادمی را دریافت کرد.

ویر در اوایل دوران کارگردانی خود، چهره‌ای برجسته در جنبش سینمای موج نو استرالیا (۱۹۷۰–۱۹۹۰) بود. ویر اولین فیلم بلند خود را با هومزدل ساخت و با درام معمایی پیک‌نیک در هینگینگ راک (۱۹۷۵)، هیجانی ماورالطبیعه آخرین موج (۱۹۷۷) و درام تاریخی گالی‌پولی (۱۹۸۱) به فعالیت خود ادامه داد. ویر با تولید چندملیتی سال خطرناک زندگی (۱۹۸۲) به موفقیت عظیمی دست یافت.

پس از موفقیت سال خطرناک زندگی، ویر مجموعه‌ی متنوعی از فیلم‌های آمریکایی و بین‌المللی را در اکثر ژانرها کارگردانی کرد که بسیاری از آن‌ها موفقیت‌های بزرگ تجاری بودند؛ از جمله فیلم‌های نامزد اسکار مانند تریلر شاهد (۱۹۸۵)، درام انجمن شاعران مرده (۱۹۸۹)، کمدی رمانتیک کارت سبز (۱۹۹۰)، کمدی-درام علمی‌تخیلی اجتماعی نمایش ترومن (۱۹۹۸) و درام تاریخی حماسی استاد و فرمانده: از آن سوی جهان (۲۰۰۳). آخرین فیلم بلند او پیش از بازنشستگی، اثر پرطرفدار راه بازگشت (۲۰۱۰) بود.