مایکل ایلی

مایکل براون (که با نام حرفه‌ای مایکل ایلی شناخته می‌شود) در ۳ اوت ۱۹۷۳ در سیلور اسپرینگِ مریلند به دنیا آمد. او در دبیرستان اسپرینگ‌بروک و دانشگاه مریلند، کالج پارک تحصیل کرد. ایلی فعالیت بازیگری خود را در اواخر دهه ۱۹۹۰ با حضور در تعدادی از تولیدات تئاتری آف-برادوی آغاز کرد. از میان اولین نقش‌های سینمایی او می‌توان به گروه ناجور و بوسیدن جسیکا استاین اشاره کرد. نقش تحول‌آفرین او در فیلم آرایشگاه محصول سال ۲۰۰۲ بود که در آن نقش ریکی نش، قلدر خیابانیِ توبه کرده را بازی می‌کند؛ نقشی که او در دنباله سال ۲۰۰۴، یعنی آرایشگاه ۲: بازگشت به کار نیز تکرار کرد. در سال ۲۰۰۳، او نقش اسلپ جک را در دومین قسمت از مجموعه فیلم‌های سریع و خشن، یعنی سریع و خشن ۲ بازی کرد. بعدها در سال ۲۰۰۴، ایلی در فیلم هرگز تنها نمی‌میرد با حضور دی‌ام‌اکس ظاهر شد. در سال ۲۰۰۵، ایلی در نسخه تله‌فیلمِ چشمانشان خدا را می‌پایید با تهیه‌کنندگی اوپرا وینفری و کوئینسی جونز و بازی هال بری، بازیگر برنده جایزه اسکار، همکاری کرد. در همان سال، او در فیلم مستقل ژلی‌اسموک به کارگردانی مارک بنینگ بازی کرد. او در مجموعه تلویزیونی شوت‌ر سل و شوت‌ر سل: ترور آمریکایی بازی کرد. در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۶، ایلی برای نقشی که در شوت‌ر سل: ترور آمریکایی بازی کرد، در دسته بهترین بازیگر مرد در یک مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی، نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب شد. در دسامبر ۲۰۰۸، او در فیلم هفت پوند در کنار ویل اسمیت در نقش بن توماس حضور داشت. او همچنین نقش افسر میدانی سیا مارشال فوگل را در مجموعه تلویزیونی ای‌بی‌سی، فلش‌فورورد بازی کرد. در سال ۲۰۱۰، ایلی در فیلم اکشن-هیجانی سارقان و در درام دختران رنگین‌پوست بازی کرد. همچنین در سال ۲۰۱۰، ایلی برای بازی در نقش یک وکیل به نام دریک باند در سریال تلویزیونی زن خوب قرارداد بست.