کارل استراس

کارل استراس، A.S.C. (۳۰ نوامبر ۱۸۸۶ – ۱۵ دسامبر ۱۹۸۱)، عکاس و مدیر فیلم‌برداری آمریکایی در دوره‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۵۰ بود. او همچنین یکی از نخستین پیشگامان فیلم‌های سه‌بعدی بود. در حالی که او عمدتاً روی فیلم‌هایی چون «طلوع: آواز دو انسان» ساخته اف. دبلیو. مورناو و «دیکتاتور بزرگ» و «نورافشانی» ساخته چارلی چاپلین کار می‌کرد، وی همچنین یکی از مدیران فیلم‌برداری سریال تلویزیونی «تیر کم‌جان» بود و از ۱۹ قسمت «دوست من فلیکا» فیلم‌برداری کرد.

در سال ۱۹۱۹، پس از ترخیص از جنگ جهانی اول، او به لس‌آنجلس نقل‌مکان کرد و به عنوان فیلم‌بردار با سیسیل بی. دمیل قرارداد بست؛ ابتدا برای فیلم «برای بهتر، برای بدتر» با بازی گلوریا سوانسون، و پس از آن فیلم دیگر سوانسون به نام «مرد و زن» که منجر به قراردادی دو ساله با استودیو شد. در اوایل سال ۱۹۲۱، او با اتل وال ازدواج کرد، کسی که به او در انجام کارهای عکاسی مستقل از استودیوهای فیلم‌سازی، از جمله تصاویر منظره‌ای در کالیفرنیا، کمک می‌کرد. در دهه ۱۹۲۰، استراس روی فیلم‌هایی نظیر «بن‌هیر» و «طلوع: آواز دو انسان» ساخته اف. دبلیو. مورناو کار کرد. در سال ۱۹۲۷، او با یونایتد آرتیست قرارداد بست و در آنجا با دی. دبلیو. گریفیت روی فیلم‌هایی مثل «طبل‌های عشق» همکاری کرد و همچنین اولین فیلم گویا مری پیکفورد یعنی «کوکت» را فیلم‌برداری نمود. او به کارهای تجربی خود با فناوری دوربین ادامه داد و «لُوپی لایت» و سیستم نگهدارنده جدیدی را برای دوربین بل اند هاول ابداع کرد.

از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۵، استراس به عنوان فیلم‌بردار برای پارامونت کار کرد، جایی که روی آثار متنوعی از جمله فیلم‌های با بازی مِی وست، بینگ کروزبی و دورت دی لامور فعالیت داشت. استراس همچنین قصد داشت از طریق انتشار آثار، به این حوزه شکل بدهد؛ برای نمونه، او در سال ۱۹۳۴ مقاله‌ای با عنوان «مدرنیسم عکاسی و مدیر فیلم‌برداری» برای مجله امریکن سینماتوگرافِر نوشت. استراس بعدها به انجمن فیلم‌برداران آمریکا راه یافت و از اعضای مؤسس آکادمی هنرهای سینمایی بود. در سال ۱۹۴۹، در حالی که به صورت آزادکار فعالیت می‌کرد، کار خود را در زمینه «فیلم‌برداری استریو» آغاز کرد و به یکی از نخستین مدافعان این سبک هنری تبدیل شد. متأسفانه، او بیشتر کارهای فیلم سه‌بعدی خود را در ایتالیا انجام داد و هیچ‌کدام از فیلم‌های او متعاقباً در ایالات متحده به صورت سه‌بعدی اکران نشد.

آرشیو عکس‌های استراس شامل چاپ‌های نمایشگاهی، عکس‌های استاتیک فیلم، نگاتیوها و اسناد (به میزان ۳ فوت خطی از مواد) در موزه هنر آمریکایی آمون کارتر واقع در فورت ورث، تگزاس در دسترس است.