آرماندو ترووایولی

آرماندو ترووایولی (یا تروآیولی، ۲ سپتامبر ۱۹۱۷ – ۲۸ فوریه ۲۰۱۳) آهنگساز و پیانیست ایتالیایی بود که بیش از ۳۰۰ اثر در زمینه آهنگسازی و/یا رهبری ارکستر داشت؛ بسیاری از این آثار، موسیقی‌های جاز برای فیلم‌های ژانر کمدی‌االایتالیانا بودند. او در چندین پروژه با ویتوریو دِ سیکا همکاری کرد، از جمله در یکی از بخش‌های فیلم بوکاچو ۷۰. ترووایولی همچنین نویسنده چندین موزیکال ایتالیایی بود که از میان آن‌ها می‌توان به روگانتینو و آگوجی اونو پوستو آ تا ولا را نام برد.

ترووایولی همسر پی‌یر آنجلی، بازیگر، بود. او در ۲۸ فوریه ۲۰۱۳ در سن ۹۵ سالگی در رم درگذشت.

ترووایولی پس از فارغ‌التحصیلی از آکادمی ملی سانتا چه‌چلیا در رم (۱۹۴۸)، مسئولیت رهبری یک ارکستر موسیقی پاپ را از سوی رای (RAI) بر عهده گرفت؛ ارکستری متشکل از ۱۲ ویولن، ۴ ویولا، ۴ ویولن‌سل، ۱ فلوت، ۱ اُبوا، ۱ کلارینت، ۱ هورن، هارپ، ویبرفون، گیتار الکتریک، بیس، درامز و پیانو (که خود ترووایولی آن را می‌نواخت). در سال‌های ۱۹۵۲-۵۳، او با پیرو پیچونی در برنامه‌ی هفتگی موسیقیایی اکلیپس همکاری کرد که در آن، رهبری ارکستر به نوبت بر عهده‌ی این دو آهنگساز بود؛ سبکی بسیار ظریف و پیچیده که با موسیقی ارکسترهای رادیویی آن زمان بسیار متفاوت بود.

ترووایولی به همراه گوفردو پِتراسی، موسیقی فیلم برنج تلخ (۱۹۴۹) ساخته‌ی جوزپه دِ سانتیس را آهنگسازی کرد. در سال ۱۹۵۱، دینو دِ لورنتیس از ترووایولی دعوت کرد تا برای فیلم آنا، به کارگردانی آلبرتو لاتوادا، موسیقی بنویسد: به‌ویژه آهنگ ال نِگرو زومبون به یک موفقیت بین‌المللی تبدیل شد؛ این آهنگ که با الهام از ریتم‌های استوایی است، توسط سیلوانا مانگانو به‌صورت پس‌خوان خوانده و با آن رقصیده می‌شود، اما در واقع توسط فلو ساندونز اجرا شده است. از آن زمان، ترووایولی برای کارگردانانی چون دینو رزی، ویتوریو دِ سیکا، اتوره اسکولا و دیگران، مجموعاً بیش از ۳۰۰ موسیقی متن نوشت.