بیورک

بیورک گودموندسدوتیر (زاده ۲۱ نوامبر ۱۹۶۵) خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز، تهیه‌کننده موسیقی و بازیگر ایسلندی است. او در طول دوران فعالیت چهاردهه‌ای خود، سبک موسیقی گلچین‌شده‌ای را توسعه داده که از تأثیرات و ژانرهای مختلف از جمله موسیقی الکترونیک، پاپ، جاز، تجربی، تریپ‌هاپ، آلترناتیو، کلاسیک و آوانگارد بهره می‌گیرد.

بیورک که در ریکیاویک متولد و بزرگ شده است، فعالیت موسیقی خود را از سن ۱۱ سالگی آغاز کرد و به عنوان خواننده اصلی گروه راک آلترناتیو شوگرکیوبز، شهرت جهانی یافت. پس از انحلال گروه در سال ۱۹۹۲، بیورک فعالیت انفرادی خود را آغاز کرد و با آلبوم‌هایی نظیر دربیو (۱۹۹۳)، پوست (۱۹۹۵) و هوموژنیک (۱۹۹۷) به شهرت رسید، در حالی که با طیف گسترده‌ای از هنرمندان همکاری کرد و پروژه‌های چندرسانه‌ای متنوعی را کاوش نمود. دیگر آلبوم‌های او شامل وسپرتین (۲۰۰۱)، مدولا (۲۰۰۴)، ولتا (۲۰۰۷)، بایوفیلیا (۲۰۱۱)، ولنیکورا (۲۰۱۵)، یوتاپیا (۲۰۱۷) و فوسورا (۲۰۲۲) است.

چندین آلبوم بیورک به فهرست ۲۰ اثر برتر جدول بی‌لبورد ۲۰۰ آمریکا راه یافته‌اند. تا سال ۲۰۱۵، او بین ۲۰ تا ۴۰ میلیون نسخه از آثار خود را در سراسر جهان فروخته است. ۳۱ تک‌آهنگ او به فهرست ۴۰ اثر برتر جداول پاپ در سراسر جهان راه یافته‌اند که شامل ۲۲ اثر در فهرست ۴۰ اثر برتر بریتانیا است؛ از جمله تک‌آهنگ‌های فهرست ۱۰ برتر «ایتس او سو کوآیت»، «آرمی آو می» و «هایپربالد» و تک‌آهنگ‌های فهرست ۲۰ برتر «پلِی دِد»، «بیگ تایم سنشوئالیتی» و «وآیلنتلی هپی». افتخارات و جوایز او شامل نشان فالکون، پنج جایزه بریت و ۱۵ نامزدی گرمی است. در سال ۲۰۱۵، مجله تایم او را یکی از ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان نامید. رولینگ استون نیز او را در جایگاه شصت‌امین خواننده برتر و هشتاد و یکمین ترانه‌سرای برتر قرار داد.

بیورک در فیلم رقصنده در تاریکی (۲۰۰۰) ساخته لارس فون تریه بازی کرد که برای آن برنده جایزه بهترین بازیگر زن در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۰ شد و برای آهنگ «آی‌وز سین ایت آل» نامزد جایزه اسکار در بخش بهترین موسیقی اصلی شد. بایوفیلیا به عنوان یک آلبوم اپلیکیشن تعاملی با برنامه آموزشی مخصوص به خود بازاریابی شد. بیورک همچنین از حامیان مسائل محیط‌زیستی در ایسلند بوده است. یک نمایشگاه بازنگری اختصاص یافته به بیورک در سال ۲۰۱۵ در موزه هنر مدرن نیویورک برگزار شد.