جی. فارل مک‌دانلد

جان فارل مک‌دانلد (۶ ژوئن ۱۸۷۵ – ۲ اوت ۱۹۵۲)، بازیگر نقش‌های مکمل و کارگردان آمریکایی بود. او نقش‌های مکمل و گاهی نقش‌های اصلی را ایفا می‌کرد. او در طول دوران حرفه‌ای ۴۱ ساله‌ی خود از ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۱، در بیش از ۳۲۵ فیلم ظاهر شد و از ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۷، چهل و چهار فیلم صامت را کارگردانی کرد.

مک‌دانلد کارگردان اصلی شرکت تولید فیلم اوز متعلق به ال. فرانک بام بود و اغلب می‌توان او را در فیلم‌های فرانک کاپرا، پرستون استرجز و به‌ویژه جان فورد دید.

مک‌دانلد در اوایل دوران حرفه‌ای خود، خواننده در نمایش‌های مینسترل بود و به‌مدت دو سال با نمایش‌های صحنه‌ای در سراسر ایالات متحده تور برگزار کرد. او اولین فیلم صامت خود را در سال ۱۹۱۱ ساخت؛ یک فیلم کوتاه درام به نام حرف سرخ که توسط شرکت تصاویر متحرک مستقل (آی‌ام‌پی) متعلق به کارل لملی، یعنی پیش‌گام یونیورسال پیکچرز، ساخته شد. او از آن زمان به بعد، هر ساله در فیلم‌های متعددی بازی کرد و تا سال ۱۹۱۲ کارگردانی آن‌ها را نیز بر عهده گرفت. اولین فیلمی که او کارگردانی کرد، فیلم کوتاه درام دیگری به نام ارزش یک مرد بود که باز هم برای آی‌ام‌پی ساخته شد و او تا آخرین فیلمش در سال ۱۹۱۷ یعنی از روی پرچین که با همکاری هارولد لوید کارگردانی کرد، ۴۳ فیلم دیگر را نیز کارگردانی کرد. مک‌دانلد چندین سال پیش از آن، زمانی که لوید یک هنرور بود، با او برخورد کرده بود و مک‌دانلد به او کارهای بسیار مورد نیاز داده بود؛ او همین کار را با هال راچ نیز انجام داد، که هر دو در فیلم دختر وصله‌دار اوز که مک‌دانلد در سال ۱۹۱۴ کارگردانی کرد، نقش‌های کوچکی داشتند. وقتی راچ استودیوی خود را با لوید به‌عنوان ستاره اصلی‌اش راه‌اندازی کرد، مک‌دانلد را برای کارگردانی استخدام کرد.

تا سال ۱۹۱۸، مک‌دانلد که قرار بود به یکی از محبوب‌ترین بازیگران نقش‌های مکمل در هالیوود تبدیل شود، کارگردانی را کنار گذاشته و به‌طور تمام‌وقت به بازیگری، عمدتاً در فیلم‌های وسترن و کمدی‌های ایرلندی، مشغول شده بود. او اولین بار در سال ۱۹۱۹ در فیلم مبارزه‌ی عشق، زیر نظر کارگردان جان فورد کار کرد. در مجموع، فورد بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۵۰ در بیست و پنج فیلم از مک‌دانلد استفاده کرد.

مک‌دانلد با صدایی که با شخصیتش همخوانی داشت، به‌راحتی به فیلم‌های ناطق انتقال یافت، بدون اینکه کاهش محسوسی در میزان فعالیت بازیگری‌اش مشاهده شود؛ اگر بگوییم حتی افزایش یافت. برای مثال، در سال ۱۹۳۱، مک‌دانلد در ۱۴ فیلم ظاهر شد که از جمله آن‌ها اولین نسخه شاهین مالت است که در آن نقش کارآگاه تام پولهاوس را بازی کرد، و در سال ۱۹۳۲ نیز در ۲۲ فیلم ظاهر شد. اگرچه او نقش کارگر، پلیس، نظامی و کشیش و بسیاری شخصیت‌های دیگر را بازی کرد، اما نقش‌های او معمولاً فراتر از یک «نقش بسیار کوچک» بود. شخصیت‌های او معمولاً نام داشتند و او اغلب برای بازی‌هایش نام می‌برد. یکی از نقاط برجسته این دوره، بازی او در نقش ولگردی به نام آقای مترسک در فیلم دختر کوچک ما با حضور شرلی تمپل (۱۹۳۵) بود.

در دهه ۱۹۴۰، مک‌دانلد بخشی از «گروه ثابت» غیررسمی بازیگران نقش‌های مکمل پرستون استرجز بود و در هفت فیلم که توسط استرجز نوشته و کارگردانی شده بود، ظاهر شد. مک‌دانلد در فیلم‌های سفرهای سالیوان، داستان پالم بیچ، معجزه‌ی مورگانز کریک، لحظه بزرگ، گناه هارولد دیدل‌باک، بی‌وفایی تو و بلوند زیبای از خم پیچ خجالتی، که آخرین فیلم آمریکایی استرجز بود، ظاهر شد. پیش از آن نیز، مک‌دانلد در فیلم قدرت و شکوه که استرجز نوشته بود، بازی کرده بود. فعالیت او در فیلم‌های استرجز عموماً بدون ذکر نام بود. او در سال ۱۹۴۶ در فیلم محبوب کلمنتینِ منِ جان فورد که در آن نقش مک، بارمن سالن شهر را بازی می‌کرد، بسیار درخشان بود. مک‌دانلد همچنین نقش‌های بدون ذکر نامی در فیلم‌های چه زندگی شگفت‌انگیزی و عروس در راه است داشت.