فرنسیس گودریچ

فرنسیس گودریچ (۲۱ دسامبر ۱۸۹۰ – ۲۹ ژانویه ۱۹۸۴) نمایشنامه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی بود که بیشتر به‌خاطر همکاری‌هایش با همسر و شریک زندگی‌اش، آلبرت هکت، شناخته می‌شد.

گودریچ در بلویل، نیوجرسی، فرزند مادلین کریستی (با نام خانوادگی پیش از ازدواج لوید) و هنری ویکس گودریچ متولد شد. وقتی گودریچ دو ساله بود، خانواده به ناتلی در همان نزدیکی نقل‌مکان کردند. او در سال ۱۹۱۷ با بازیگر، رابرت ایمز، ازدواج کرد (طلاق در ۱۹۲۳)، در سال ۱۹۲۷ با نویسنده، اچ. دبلیو. ون لون، ازدواج کرد (طلاق در ۱۹۳۰) و در سال ۱۹۳۱ با آلبرت هکت ازدواج کرد. گودریچ و هکت تا زمان مرگ او با هم ازدواج بودند.

مدت کوتاهی پس از ازدواج با هکت، این زوج در اواخر دهه ۱۹۲۰ برای نوشتن فیلم‌نامه اثر موفق نمایشی‌شان، «شیطان بالا می‌آید»، برای پارامونت پیکچرز به هالیوود رفتند. آن‌ها در سال ۱۹۳۳ قراردادی با ام‌جی‌ام امضا کردند و تا سال ۱۹۳۹ با آن‌ها همکاری داشتند. از اولین پروژه‌های آن‌ها، نوشتن فیلم‌نامه «مرد لاغر» (۱۹۳۴) بود. دبلیوش. ون دایکِ کارگردان، آن‌ها را تشویق کرد تا از نوشته‌های دشیل همت تنها به‌عنوان یک پایه استفاده کنند و بر ارائه دیالوگ‌های بذله‌گویانه برای شخصیت‌های اصلی، نیک و نورا چارلز (با بازی ویلیام پاول و میرنا لوی)، تمرکز کنند. فیلم حاصل، یکی از موفقیت‌های بزرگ آن سال بود و فیلم‌نامه آن که اولین بار رابطه‌ای مدرن را با شیوه‌ای واقع‌گرایانه نشان می‌داد، پیشگامانه تلقی می‌شود.

آن‌ها برای فیلم‌های «مرد لاغر»، «بعد از مرد لاغر» (۱۹۳۶)، «پدر عروس» (۱۹۵۰) و «هفت عروس برای هفت برادر» (۱۹۵۵) نامزد جایزه اسکار در بخش فیلم‌نامه شدند. آن‌ها جوایز صنف نویسندگان آمریکا را برای «رژه عید پاک» (۱۹۴۹)، «سهم کوچک پدر» (۱۹۵۱)، «هفت عروس برای هفت برادر» (۱۹۵۴) و «خاطرات آنه فرانک» (۱۹۵۹) دریافت کردند و همچنین برای «در تابستان خوب قدیمی» (۱۹۴۹)، «پدر عروس» (۱۹۵۰) و «تریلر طولانی، طولانی» (۱۹۵۴) نامزد شدند. آن‌ها همچنین برای نمایشنامه اصلی خود، «خاطرات آنه فرانک»، برنده جایزه پولیتزر در بخش دراما شدند. از دیگر فیلم‌های آن‌ها می‌توان به «مرد لاغر دیگر» (۱۹۳۹) و «چه زندگی شگفت‌انگیزی» (۱۹۴۶) اشاره کرد.

فرنسیس گودریچ هکت در ۲۹ ژانویه ۱۹۸۴ در سن ۹۳ سالگی بر اثر سرطان ریه در شهر نیویورک درگذشت.