آلبرت هکت

آلبرت موریس هکت (۱۶ فوریه ۱۹۰۰ – ۱۶ مارس ۱۹۹۵) نمایش‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی بود که بیشتر به خاطر همکاری‌هایش با شریک زندگی و همسرش، فرانسیس گودریچ، شناخته می‌شد.

هکت در شهر نیویورک، فرزند بازیگر فلورنس هکت (زاده هارت) و موریس هکت، متولد شد. مدت کوتاهی پس از ازدواج با فیلم‌نامه‌نویس فرانسیس گودریچ، این زوج در اواخر دهه ۱۹۲۰ برای نوشتن فیلم‌نامه اثر موفق تئاتری خود، «شیطان بالا می‌آید»، برای پارامونت پیکچرز به هالیوود رفتند. آن‌ها در سال ۱۹۳۳ قراردادی با ام‌جی‌ام امضا کردند و تا سال ۱۹۳۹ با آن‌ها همکاری کردند. از جمله اولین مأموریت‌های آن‌ها، نوشتن فیلم‌نامه «مرد لاغر» (۱۹۳۴) بود. دبیر دبلیو. اس. ون دایک به آن‌ها توصیه کرد که از نوشته‌های دشیل همت تنها به عنوان یک پایه استفاده کنند و بر ارائه دیالوگ‌های هوشمندانه برای شخصیت‌های اصلی، نیک و نورا چارلز (با بازی ویلیام پاول و میرنا لوی)، تمرکز کنند. فیلم حاصل یکی از موفقیت‌های بزرگ آن سال بود و فیلم‌نامه آن که برای اولین بار نشان‌دهنده یک رابطه مدرن به شیوه‌ای واقع‌گرایانه بود، پیشگامانه تلقی می‌شد. با این حال، این تنها به این دلیل است که فیلم قبل از وضع کد تولید هالیوود نوشته و منتشر شد؛ کدی که از اواسط ۱۹۳۴ تا اوایل دهه ۱۹۶۰ نظارت سخت‌گیرانه‌ای بر فیلم‌ها داشت (ببینید: پیش از کد). فیلم‌های دیگرِ نیک و نورا، روند نزولی شدیدی را در رابطه با «بلوغ پیشگامانه» ازدواج چارلزها نشان می‌دهند.

خانواده هکت برای فیلم‌های «مرد لاغر»، «پس از مرد لاغر» (۱۹۳۶)، «پدر عروس» (۱۹۵۰) و «هفت عروس برای هفت برادر» (۱۹۵۵) نامزد جایزه اسکار در بخش فیلم‌نامه شدند.[۱] آن‌ها جوایز صنف نویسندگان آمریکا را برای «رژه عید پاک» (۱۹۴۹)، «سود کوچک پدر» (۱۹۵۱)، «هفت عروس برای هفت برادر» (۱۹۵۴) و «خاطرات آنه فرانک» (۱۹۵۹) دریافت کردند و همچنین برای «در اوج تابستان‌های خوب» (۱۹۴۹)، «پدر عروس» (۱۹۵۰) و «تریلر طولانی، خیلی طولانی» (۱۹۵۴) نامزد شدند. آن‌ها همچنین برای نمایشنامه اصلی خود، «خاطرات آنه فرانک»، برنده جایزه پولیتزر در بخش دراما و جایزه حلقه منتقدان درام نیویورک شدند. از دیگر فیلم‌های آن‌ها می‌توان به «مرد لاغر دیگر» (۱۹۳۹) و «چه زندگی شگفت‌انگیزی» (۱۹۴۶) اشاره کرد.