جوئل شوماخر

جوئل تی. شوماخر (۲۹ اوت ۱۹۳۹ – ۲۲ ژوئن ۲۰۲۰) کارگردان، نویسنده، تهیه‌کننده و طراح لباس آمریکایی فیلم بود. او در نیویورک توسط مادرش بزرگ شد و در سنین پایین از اعتیاد رنج می‌برد. او پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه طراحی پارسونز، طراح مد شد، اما تا اوایل دهه ۱۹۷۰ همچنان با اعتیاد و بدهی‌های سنگین دست‌وپنجه نرم می‌کرد. او اولین بار به عنوان تهیه‌کننده و طراح لباس وارد دنیای فیلم‌سازی شد و سپس نویسندگی فیلم‌های کار واش، اسپارکل و د ویز را بر عهده گرفت.

او برای نخستین فیلم‌های اکران شده خود در سینما، یعنی زن کوچک‌شونده شگفت‌انگیز و دی‌سی کَب، توجه چندانی دریافت نکرد، اما پس از کارگردانی آتش سنت اِلمو (۱۹۸۵)، پسران گمشده (۱۹۸۷) و موکل (۱۹۹۴) به شهرت رسید. شوماخر برای جایگزینی تیم برتون به عنوان کارگردان مجموعه بتمن انتخاب شد و بر فیلم بتمن برای همیشه (۱۹۹۵) و بتمن و رابین (۱۹۹۷) نظارت داشت. شوماخر پس از مجموعه بتمن، فیلم‌هایی با بودجه کمتر از جمله تایگرلند (۲۰۰۰) و باجه تلفن (۲۰۰۲) را کارگردانی کرد. او فیلم شبح اپرا را کارگردانی کرد که در سال ۲۰۰۴ با نقدهای متفاوتی روبرو شد. آخرین اثر کارگردانی او، کارگردانی دو قسمت از خانه کاردها (۲۰۱۳) بود.