ادگار رایس باروز

پدر او در جریان جنگ داخلی، سرگرد ارتش اتحادیه بود. ادگار رایس باروز پس از شیوع اپیدمی دیفتری، از مدرسه براون، سپس مدرسه دخترانه مپل‌هرستِ خانم کولی و بعد از آن مدرسه هاروارد، فیلیپس انداور و آکادمی نظامی میشیگان تحصیل کرد. او دانشجوی متوسطی بود و در آزمون ورودی وست پوینت رد شد. او در سراسر کشور مشاغل مختلفی داشت: گاوچران در آیداهو، معدنچی طلا در اورگان، پلیس راه‌آهن در یوتا و مدیر بخش در سیرز روباک در شیکاگو. او میان فوریه و ژوئیه ۱۹۱۲، «شاهزاده‌ای از مریخ» را در شش بخش با عنوان «زیر ماه‌های مریخ» منتشر کرد. همان مجله «آل‌استوری» در اکتبر همان سال، اثر موفق او «تارزانِ میمون‌ها» را منتشر کرد. دو سال بعد، نسخه کتاب سخت‌جلد ظاهر شد و در ۲۷ ژانویه ۱۹۱۸، فیلم تارزان با بازی المو لینکلن در برادوی اکران شد. این یکی از اولین فیلم‌هایی بود که بیش از ۱,۰۰۰,۰۰۰ دلار فروش داشت. باروز توانست در سال ۱۹۱۹ خانواده‌اش را به دره سن فرناندو ببرد و یک املاک بزرگ را به مزرعه تارزانا تبدیل کند. او در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ در پرل هاربر حضور داشت و به عنوان خبرنگار جنگی در هاوایی ماند. پس از آن، با مشکل قلبی به خانه بازگشت. او در ۱۹ مارس ۱۹۵۰، در حالی که تنها در خانه بود و در تخت‌خواب مشغول خواندن کمیک‌های یکشنبه بود، درگذشت. تا آن زمان او ۹۱ رمان نوشته بود که ۲۶ تای آن‌ها درباره تارزان بود. مردی که کتاب‌هایش صدها میلیون نسخه به بیش از سی زبان فروخته است، زمانی گفت: «من می‌نویسم تا فرار کنم... تا از فقر فرار کنم».