راکل ولش

جو راکل ولش (با نام اصلی تهادا؛ زاده ۵ سپتامبر ۱۹۴۰ – ۱۵ فوریه ۲۰۲۳) بازیگر آمریکایی بود.

ولش اولین بار با نقشی در فیلم سفر شگفت‌انگیز (۱۹۶۶) مورد توجه قرار گرفت که پس از آن قراردادی بلندمدت با استودیو توئنتی سنچری فاکس امضا کرد. آن‌ها قرارداد او را به استودیو بریتانیایی همر فیلم پروداکشن قرض دادند که او برای آن فیلم یک میلیون سال پیش از میلاد (۱۹۶۶) را بازی کرد. اگرچه ولش در این فیلم تنها سه خط دیالوگ داشت، اما تصاویر او در بیکینی پوست آهویی تبدیل به پوسترهای پرفروشی شد که او را به یک چهره نمادین و جذاب بین‌المللی بدل کرد. او بعدها در فیلم‌های خیره‌کننده (۱۹۶۷)، باندولرو! (۱۹۶۸)، ۱۰۰ تفنگ (۱۹۶۹)، میرا برکینرایدج (۱۹۷۰)، هانی کالدیر (۱۹۷۱)، بمب‌افکن کانزاس‌سیتی (۱۹۷۲)، آخرین شیلا (۱۹۷۳)، سه مرد تفنگدار (۱۹۷۳)، مهمانی وحشی (۱۹۷۵) و مادر، جاگز و سرعت (۱۹۷۶) بازی کرد. او چندین برنامه ویژه متنوع تلویزیونی نیز اجرا کرد.

ولش از طریق ایفای نقش شخصیت‌های زن قدرتمند که به او کمک کرد تا قالب سنتیِ چهره‌های محبوب را بشکند، پرسونای سینمایی منحصربه‌فردی را توسعه داد که او را به نماد دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ تبدیل کرد. ظهور او به شهرت در اواسط دهه ۱۹۶۰، تا حدی مدیون پایان دادن به تبلیغات شدید هالیوود برای مدل‌های مو بور و جذاب بود. صحنه عشق او با جیم براون در فیلم ۱۰۰ تفنگ نیز با نمایش صمیمیت میان‌نژادی، تاریخ سینما را تغییر داد. او در سال ۱۹۷۴ برای ایفای نقش کنستانس بونکسیوس در فیلم سه مرد تفنگدار، جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر فیلم سینمایی در ژانر موزیکال یا کمدی را از آن خود کرد و سال بعد در دنباله آن نیز همان نقش را ایفا کرد. او همچنین برای بازی در فیلم حق مرگ (۱۹۸۷) نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن در فیلم تلویزیونی شد. آخرین فیلم او چگونه یک عاشق لاتین باشیم (۲۰۱۷) بود. در سال ۱۹۹۵، مجله امپایر، ولش را به عنوان یکی از «۱۰۰ ستاره جذاب تاریخ سینما» انتخاب کرد. پلی‌بوی نیز ولش را در رتبه سوم فهرست «۱۰۰ ستاره جذاب قرن بیستم» قرار داد.