وینس اوبراین

وینسنت جی. اوبراین (۱۱ ژانویه ۱۹۱۹ – ۱۹ ژوئن ۲۰۱۰) بازیگر نقش‌های مکمل آمریکایی بود که در فیلم آنی هال (۱۹۷۷) اثر وودی آلن در نقش یک پزشک ظاهر شد و در تلویزیون و تبلیغات چاپی به عنوان «مرد پاسخگوی شل» فعالیت داشت.

اوبراین در نیوبریتنِ کنتیکت بزرگ شد و در طول جنگ جهانی دوم در ارتش ایالات متحده خدمت کرد. او در دانشگاه کارنگی ملون در پیتسبرگ تحصیل کرد و در سال ۱۹۴۹ مدرک کارشناسی خود را در رشته نمایش دریافت نمود. او در سال ۱۹۵۰ به شهر نیویورک نقل مکان کرد و فعالیت بازیگری خود را از آنجا آغاز کرد. ظاهر پخته و کچل اوبراین به او کمک کرد تا نقش‌های شخصیت‌های مقتدر را ایفا کند؛ پسر او به خاطر می‌آورد که او «حتی در روزهای اولیه بازیگری نیز همیشه آن ظاهر مسن را داشت».

در دهه ۱۹۵۰، او در ۲۳ قسمت از سریال تلویزیونی استودیو وانِ وستینگهاوس، از جمله قسمتی با حضور والتر متیائو، ظاهر شد. در طول دهه ۱۹۶۰، اوبراین در سریال‌های عامیانه سایه‌های تاریک و لبه شب ظاهر شد و در دو دهه مختلف، دو بار در نقش دو شخصیت متفاوت در سریال نور راهنما، در نقش سرهنگ گروو میسون (۱۹۶۹–۱۹۷۰) و دانته «پاپس کوپراکیس» (۱۹۸۷–۱۹۹۰) بازی کرد. در اواخر دهه ۱۹۶۰ و در بیشتر دوران دهه ۱۹۷۰، اوبراین در تبلیغات تلویزیونی و چاپی به عنوان مرد پاسخگوی شل ظاهر شد؛ شغلی که او احساس می‌کرد «شبیه برنده شدن در قرعه‌کشی ایالتی» است. در طول دهه ۱۹۷۰، او در سریال امید رایان ظاهر شد و در کمدی آنی هال (۱۹۷۷) اثر وودی آلن نقش یک پزشک هتل را بازی کرد. در دهه ۱۹۹۰، او نقش تکرار شونده‌ای در نقش یک قاضی در سریال قانون و نظم داشت. آخرین حضورهای سینمایی او در فیلم‌های نمایش پرسش و شش درجه جدایی بود.