لانا یانگ

لانا از جزیره زیبای برمودا آمده است، جایی که عشق او به بازیگری از آنجا آغاز شد. او در کودکی، وقتی در سینما نشسته بود و فیلم «اورکا» را تماشا می‌کرد، با خود فکر کرد: «می‌خواهم آن بالا، روی پرده باشم.» اما امرار معاش به عنوان یک بازیگر در جزیره کوچکی مثل برمودا امکان‌پذیر نبود. بنابراین، او در دنیای شرکت‌ها گرفتار شد و خود را در حال عبور از چالش‌های زنی بیست و چند ساله یافت که در میز معاملات یک شرکت سرمایه‌گذاری مملو از مردان کار می‌کرد. او آرامش و تسلی را در دنیای تئاتر محلی جستجو کرد و عشقش به بازیگری شکوفا شد. در ۲۸ سالگی، تقدیر وارد عمل شد و تصمیم گرفت که زمان تغییر مسیر فرا رسیده است و او خود را در بوستون یافت. او در آنجا برای اولین فیلم خود انتخاب شد؛ نمایشی تک‌نفره و اقتباسی از «بانوی همراه سگ» اثر چخف در مرکز لیلند، در حالی که هنوز در دنیای شرکت‌ها مشغول به کار بود. اما این فرصت‌های بازیگریِ تغییردهنده زندگی، او را در مسیر حرفه‌ای شدن در بازیگری قرار داد. پس از یک رویداد سرنوشت‌ساز، او تصمیم گرفت که موهبتِ یک شروع تازه و نو را دارد و به این نتیجه رسید که اکنون زمان آن است که بازیگری را به‌طور جدی دنبال کند. او در ۳۳ سالگی به لندن نقل مکان کرد و مقطع کارشناسی ارشد بازیگری را در مدرسه آموزشی هنری لندن گذراند. برخی از اجراهای او در آن دوران شامل نقش فیلیس در «بی‌بندوبار» اثر برنارد شاو، نقش بانوی «خودت می‌دانی که کی» در آن نمایشنامه اسکاتلندی اثر شکسپیر، لونِ هسل در اقتباسی از «ستون‌های جامعه» اثر ایبن، و فیلم «فارغ‌التحصیل» در تئاتر نیو ویک در کنار چاریتی ویکفیلد بود. او سپس به لس‌آنجلس نقل مکان کرد و در آغوش آزمایشگاه تئاتر کلاسیک، بال‌های خود را گشود. آن دوران، زمان دشواری در اوایل دوران حرفه‌ای نوپای او بود. اوایل دهه ۲۰۰۰ بود و انتخاب بازیگر چندان بازتاب‌دهنده واقعیتِ جهان نبود و او به عنوان بازیگری با نژاد مختلط در دهه ۳۰ زندگی‌اش، آزمون‌های بازیگری بسیار کم و پراکنده بودند. او در طول ۵ سال حضور در آنجا، موفق شد اولین کار تلویزیونی خود را در «زوئی ۱۰۱»، اولین تبلیغ تجاری ملی خود را (شرکت کریکت وایرلس با حضور جسیکا سانچز) و یک نقش مکمل هیجان‌انگیز در فیلم مستقل «مبتدی‌ها» با بازی کریستوفر پلامر و ایوان مک‌گورگور را بگیرد. اما این‌ها برای زنده نگه داشتن شعله اشتیاق او کافی نبود و زمان آن فرارسیده بود که استراحتی کند و دوباره خود را سازماندهی کند.

او به شارلوتسویل در ویرجینیا نقل مکان کرد و یک مدرسه بازیگری برای کودکان و بزرگسالان به نام آزمایشگاه تئاتر هالیوود (با هدف آموزش مهارت‌های زندگی از طریق بازیگری) باز کرد. آن دوران، زمانی هیجان‌انگیز بود. شارلوتسویل با آغوش باز از او استقبال کرد و مدرسه با حمایت‌های بسیار، به سرعت رشد کرد. او توانست با کار کردن در فیلم‌های مستقل که در آنجا فیلمبرداری می‌شدند، مسیر حرفه‌ای خود را همواره فعال نگه دارد.