باب هالت

رابرت جان هولت‌هاوس (۲۸ دسامبر ۱۹۲۸ – ۲ اوت ۱۹۸۵) که بیشتر با نام باب هالت شناخته می‌شد، بازیگر آمریکایی بود که بیشتر برای فعالیت‌های صداپیشگی‌اش شهرت داشت.

اولین نقش سینمایی هالت در سال ۱۹۵۰ در فیلم ژولیوس سزار بود که نقش اکتاویوس سزار را بازی کرد. فعالیت او به عنوان صداپیشه با فیلم کوتاه جانی یاد می‌گیرد ادب را در سال ۱۹۶۸ آغاز شد که او تمام صداهای آن را اجرا کرد. او بعدها در آثاری چون مجموعه‌ی جادویی و پرنده و جارو، چندین برنامه‌ی ویژه‌ی انیمیشنی تلویزیونی بر اساس آثار دکتر سوز، از جمله لوراکس (۱۹۷۲)، دکتر سوز در حال گشت و گذار (۱۹۷۳)، بزرگراه هوبر-بلوب (۱۹۷۵) و گرینچ گربه در کلاه را قلقلک می‌دهد (۱۹۸۲) و نسخه‌ی انیمیشنی فیلم تار عنکبوت شارلوت در نقش هومر زاکرمن ظاهر شد.

هالت در آثار مختلفی از جمله انیمیشن‌های مخصوص بزرگسالان (دنباله‌ی فیلم نُه زندگی فریتس گربه در سال ۱۹۷۴) و کودکان، و همچنین صداپیشگی و بازیگری در فیلم‌های لایواکشن (برای فیلم بلکسپلویتیشن ابی، هالت صدای دیو را اجرا کرد) حضور داشت. در سال ۱۹۷۵، او صداپیشه‌ی گِرِیپ ایپ در برنامه‌ی نمایش تام و جری جدید بود. در همان سال، هالت صدای آواتار را در فیلم جادوگران ساخته‌ی رالف باکشی اجرا کرد. صدای آواتار تقلیدی از پیتر فالک، بازیگر، بود.

در سال ۱۹۸۲، باب هالت نقش اصلی را در انیمیشن تولید مارول پروداکشنز، یعنی مجموعه‌ی تلویزیونی هاک حقیقت‌گرا (۱۹۸۲) ایفا کرد و در این مسیر مجموعه‌ای از صداهای غرش را نیز خلق کرد که تا سال‌ها مورد استفاده قرار گرفت.