مایک هاگرتی

مایکل جرارد هاگرتی (۱۰ مه ۱۹۵۴ – ۵ مه ۲۰۲۲) بازیگر آمریکایی بود. او برای بازی در نقش کارگران خاکی‌دست کمدی، از جمله نقش‌های تکرارشونده‌اش در نقش آقای تریگر، سرپرست ساختمان در سریال دوستان، و مدیر یک مغازه اگزوز در سریال لاکی لویی از شبکه‌ی اچ‌بی‌او، شناخته می‌شد.

هاگرتی پس از دعوت جیم بلوشی برای پیوستن به گروه بداهه «د سکند سیتی»، بازیگری را آغاز کرد. او در طول دهه‌ی ۱۹۸۰ در سه نمایش شبانه روی صحنه‌ی اصلی این گروه، هم نویسنده و هم بازیگر بود (همچنین در قالب کتاب در دسترس است — یک مرور گذشته شامل اورول که به خوبی پایان می‌رسد، و میان‌غرب واقعی، یا نه، اما فیلمش را دیدم). او همچنین متن ترانه‌ی «بِر داون، شیکاگو بیرز» را به عوامل گروه معرفی کرد و از آن‌ها خواست ترانه را حفظ کرده و بخوانند. او متعاقباً بازیگری در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی را با فیلم دکتر دترویت در سال ۱۹۸۳ آغاز کرد. هاگرتی با سبیل و لهجه غلیظ شیکاگویی‌اش مشهور شد.

اگرچه بخش اعظم دوران حرفه‌ای او در تلویزیون گذشت، اما هاگرتی نقش‌های کوتاهی در فیلم‌های بسیاری داشت و در نهایت در طول دوران فعالیت خود بیش از ۱۰۰ عنوان بازیگری را ثبت کرد. او برای نقش‌های مکمل کوچک خود در طیف گسترده‌ای از کمدی‌های محبوب، از جمله مارتین، چیرز، برادران وایانز، کنترل شور شما، دوستان، سینفلد و سال‌های شگفت‌انگیز شناخته می‌شد. او یکی از بیست بازیگری بود که هم در سریال دوستان و هم در سریال سینفلد ظاهر شد. هاگرتی همچنین در سریال نمایش جورج کارلین که اولین نقش تکرارشوندۀ تلویزیونی او بود، حضور مستمر داشت. یکی از آخرین نقش‌های بازیگری او سریال جایی در جایی بود که در زمان مرگش، همچنان در حال فیلم‌برداری آن بود.