رالف ای. وینترز

رالف ای. وینترز (۱۷ ژوئن ۱۹۰۹ – ۲۶ فوریه ۲۰۰۴) تدوینگر فیلم متولد کانادا بود که به یکی از چهره‌های پیشرو در این حوزه در صنعت سینای آمریکا تبدیل شد.

او پس از شروع کار با مجموعه‌ای از فیلم‌های تیپ B در اوایل دهه ۱۹۴۰، از جمله چندین فیلم از مجموعه دکتر کیلدر، اولین فیلم بزرگ او فیلم مهلکه ویکتوریایی گازلایت (۱۹۴۴) ساخته جورج کوکور بود.

وینترز برای فیلم‌های معادن سلیمان (۱۹۵۰) (به همراه کنراد ای. نرویک) و بن هور (۱۹۵۹) (به همراه جان دی. دانینگ) جایزه اسکار بهترین تدوین فیلم را از آن خود کرد. او چهار نامزدی دیگر نیز برای فیلم‌های کو وا دیس (۱۹۵۱)، هفت عروس برای هفت برادر (۱۹۵۴)، مسابقه بزرگ (۱۹۶۵) و کاتچ (۱۹۷۱) دریافت کرد. از دیگر فیلم‌های وینترز می‌توان به در شهر (۱۹۴۹)، جامعه سطح بالا (۱۹۵۶)، زندان راک (۱۹۵۷) و ماجرای توماس کرون (۱۹۶۸) اشاره کرد.

وینترز همکاری شاخصی با کارگردان بلیک ادواردز داشت. آن‌ها در طول ۲۰ سال در ۱۲ فیلم با هم همکاری کردند، از جمله پاندا صورتی (۱۹۶۳)، مهمانی (۱۹۶۸)، ۱۰ (۱۹۷۹) و ویکتور/ویکتوریا (۱۹۸۲). آخرین فیلم او اپیک دزدان دریایی، جزیره بی‌رحم، در سال ۱۹۹۵ بود.

وینترز به عضویت انجمن تدوینگران سینمای آمریکا درآمده بود و در سال ۱۹۹۱، جایزه دستاورد دوران حرفه‌ای این سازمان را دریافت کرد. خاطرات او با عنوان برخی نظرات قصابانه: هفتاد سال به عنوان تدوینگر فیلم، در سال ۲۰۰۱ منتشر شد.