جان کاساوتیس

جان نیکلاس کاساوتیس (۹ دسامبر ۱۹۲۹ – ۳ فوریه ۱۹۸۹) بازیگر، کارگردان و نویسنده فیلم آمریکایی بود. کاساوتیس که ابتدا به‌عنوان بازیگر تلویزیون و سینما شناخته می‌شد، به‌عنوان پیشگام سینمای مستقل آمریکا نیز مطرح شد؛ او فیلم‌هایی می‌نوشت و کارگردانی می‌کرد که بخشی از هزینه‌ی آن‌ها از درآمد بازیگری‌اش تأمین می‌شد. آل‌مووی او را «یک شورشیِ سنت‌شکن» نامیده است، در حالی که نیویورکر پیشنهاد کرده که او «ممکن است تأثیرگذارترین کارگردان آمریکایی نیمه‌ی دوم قرن گذشته باشد.»

کاساوتیس به‌عنوان بازیگر، در طول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در فیلم‌های برجسته‌ی هالیوودی از جمله لبه‌ی شهر (۱۹۵۷)، دوازده مرد خبیث (۱۹۶۷) و بچه رزماری (۱۹۶۸) ایفای نقش کرد. او فعالیت کارگردانی خود را با فیلم بلند مستقل سایه‌ها (۱۹۵۹) آغاز کرد و پس از آن، علاوه بر همکاری‌های گهگاه با استودیوها، آثار مستقل دیگری همچون چهره‌ها (۱۹۶۸)، شوهران (۱۹۷۰)، زنی تحت تأثیر (۱۹۷۴)، شب افتتاحیه (۱۹۷۷) و جریان‌های عشق (۱۹۸۴) را کارگردانی کرد.

فیلم‌های کاساوتیس رویکردی بازیگرمحور داشتند که در آن بررسی شخصیت بر روایت‌گری سنتی هالیوودی یا ارزش‌های تولیدِ سبک‌پردازی‌شده اولویت داشت. فیلم‌های او با زیبایی‌شناسی بداهه‌پردازی و سینمای حقیقت پیوند یافتند. او به‌طور مداوم با گروهی از دوستان، عوامل و بازیگران که همواره تغییر می‌کردند، از جمله همسرش جنا رولندز، پیتر فالک، بن گازارا و سیمور کاسل همکاری می‌کرد.

کاساوتیس برای نقش‌آفرینی در دوازده مرد خبیث، نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل شد. او به‌عنوان فیلمساز نیز برای چهره‌ها (۱۹۶۸) نامزد بهترین فیلمنامه اصلی و برای زنی تحت تأثیر (۱۹۷۴) نامزد بهترین کارگردانی شد.