ماکا فولی

ماکا فولی با نام اصلی مارتین ماکا ای. فولی جونیور، در ۲ ژانویه ۱۹۵۱ در پورتلند، مین، ایالات متحده، از فرزندان مرحوم مارتین و داتری دیکسی (لی) فولی متولد شد. او در وست اِند بزرگ شد، در مدرسه سنت دومینیک تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۹ از دبیرستان پورتلند فارغ‌التحصیل شد؛ او افتخار می‌دانست که توسط هم‌کلاسی‌هایش به عنوان بذله‌گوی‌ترین فرد انتخاب شده بود. ماکا ورزشکاری شناخته‌شده و کاپیتان تیم بسکتبال بود. او پس از دبیرستان به سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده پیوست؛ ماکا دو دوره در جنگ ویتنام خدمت کرد و به خاطر جراحاتی که در حین انجام وظیفه متحمل شد، نشان قلب ارغوانی دریافت کرد. پس از ترخیص افتخارآمیز، ماکا از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۹ بوکسور سنگین‌وزن بود و ۵۴ مبارزه حرفه‌ای داشت. او در سراسر جهان و در تمام قاره‌ها به‌جز قطب جنوب مبارزه کرد. او دانشی دانشنامه‌ای از تاریخ بوکس داشت و می‌توانست نام تمام قهرمانان را در هر رده‌ای که از زمان شروع ثبت قهرمانی در این کشور وجود داشته‌اند، ذکر کند. او در سال ۱۹۸۶ به لس‌آنجلس، کالیفرنیا نقل مکان کرد و در آنجا مربی بوکس شد. ماکا به کسانی که آموزش می‌داد، به‌ویژه بوکسورهای قهرمانش یعنی جیمز تونی، مانی پاکیائو و برایان ویلوریا، افتخار می‌کرد. او همچنین به چندین بازیگر مرد و زن در کالیفرنیا آموزش داد و به عنوان یکی از بهترین مربیان این حرفه شناخته شد. در ۱۰ سال گذشته، ماکا به جیمز فرانکو آموزش می‌داد که برای او مانند یک پسر بود. فرانکو اخیراً در فیس‌بوک نوشت: «همین حالا شنیدم که ماکا فولی درگذشت. او مربی بوکس و قدیسِ این ورزشِ اصیل بود. من سال‌ها با او گذراندم. او به من نشان داد که هر چیزی در زندگی: بوکس، بازیگری یا حتی صرفاً زندگی کردن، همگی به نفس کشیدن و آرام بودن با خودت بستگی دارد. هرگز او را فراموش نخواهم کرد.» او علاوه بر دوران مربیگری، در بیش از ۵۰۰ برنامه تلویزیونی، چندین فیلم و تبلیغات تجاری زیادی ظاهر شده است که برای بازی در فیلم‌های روح (۱۹۹۰)، پارکر لوئیس نمی‌بازد (۱۹۹۰) و خانه مرگ (۱۹۸۸) شناخته می‌شود. ماکا مردی بسیار معنوی بود که مدیتیشن روزانه را جنبه‌ای بسیار مهم از زندگی خود می‌دانست. او به عنوان مردی خنده‌دار، خودجوش و با ذکاوت شناخته می‌شد. او در ۳ اوت ۲۰۱۵ به‌طور غیرمنتظره‌ای در لس‌آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده درگذشت.