التون جان

سر التون هرکول جان (با نام اصلی رجینالد کنت دوایت؛ متولد ۲۵ مارس ۱۹۴۷)، خواننده، ترانه‌سرا و نوازنده پیانوی بریتانیایی است. او در طول دوران حرفه‌ای خود با برنی تاپین، ترانه‌سرا، همکاری نزدیک داشته است. جان تاکنون ۳۲ آلبوم استودیویی منتشر کرده است که از جمله آن‌ها می‌توان به «آسمان خالی» (۱۹۶۹)، «هانکی شاتو» (۱۹۷۲)، «خداحافظ جاده زرد آجری» (۱۹۷۳)، «راک آف د وستی‌یز» (۱۹۷۵)، «خوابیدن با گذشته» (۱۹۸۹)، «تک» (۱۹۹۲)، «آهنگ‌هایی از سواحل غربی» (۲۰۰۱)، «تخته غواصی» (۲۰۱۳) و «جلسات قرنطینه» (۲۰۲۱) اشاره کرد. تک‌آهنگ‌های مشهور او شامل «ترانه تو»، «رقاص کوچک»، «مرد راکت»، «صخره تمساح»، «بانی و جت‌ها»، «قلبم را نشکن»، «هنوز ایستاده‌ام»، «قربانی»، «آیا می‌توانی عشق را امشب حس کنی» و «قلب سرد» است. او برای موسیقی فیلم‌های «شیر شاه» (۱۹۹۴)، «عیدا» (۲۰۰۰) و «بیلی الیوت موزیکال» (۲۰۰۵) نیز موسیقی ساخته است. تور آخر جان، «خداحافظ جاده زرد آجری» (۲۰۱۸–۲۰۲۳)، رکوردهای فروش بلیط را جابه‌جا کرد. زندگی و دوران حرفه‌ای او در فیلم بیوگرافی «راکت‌من» (۲۰۱۹) به تصویر کشیده شده است.

جان در سال ۱۹۹۲ بنیاد ایدز التون جان را تأسیس کرد که بیش از ۳۰۰ میلیون پوند کمک‌های مالی را جمع‌آوری کرده است. او از سال ۱۹۹۳ میزبان جشنواره‌های سالانه جوایز اسکار این بنیاد بوده است. جان از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۷ و مجدداً از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۲ به عنوان رئیس و مدیر باشگاه فوتبال واتفورد فعالیت کرد و هم‌اکنون ریاست افتخاری مادام‌العمر این باشگاه را بر عهده دارد. او از اواخر دهه ۱۹۷۰ تا اواخر دهه ۱۹۸۰ با اعتیاد به مواد مخدر و الکل دست‌وپنجه نرم می‌کرد اما از سال ۱۹۹۰ پاک زیسته است. جان در سال ۲۰۰۵ با دیوید فورنیش، فیلمساز کانادایی، وارد شراکت مدنی شد و در سال ۲۰۱۴، پس از قانونی شدن ازدواج همجنس‌گرایان در انگلستان و ولز، با او ازدواج کرد.

جان بیش از پنجاه آهنگ در فهرست ۴۰ آهنگ برتر چارت تک‌آهنگ‌های بریتانیا و بیلبورد هات ۱۰۰ آمریکا داشته است که شامل نُه تک‌آهنگ شماره یک در هر دو کشور و هفت آلبوم پیاپی شماره یک در آمریکا می‌شود. تک‌آهنگ او «شمع در باد ۱۹۹۷»، نسخه بازنویسی‌شده‌ای از اثر منتشرشده در سال ۱۹۷۴ است که در میان پرفروش‌ترین تک‌آهنگ‌های جهان قرار دارد. در سال ۲۰۲۱، او اولین هنرمند تک‌خوان شد که در شش دهه مختلف دارای تک‌آهنگ‌های جزو ۱۰ آهنگ برتر بریتانیا بوده است. جوایز او شامل جایزه امی تایم‌پریم، پنج جایزه گرمی، دو جایزه اسکار، یک جایزه تونی، دو جایزه گلدن گلوب، جایزه لارنس اولیویه و افتخار مرکز کندی است. او در سال ۱۹۹۲ به تالار مشاهیر ترانه‌سرایان و در سال ۱۹۹۴ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت، همکار آکادمی ایورس است، در سال ۱۹۹۸ عنوان شوالیه دریافت کرد و در سال ۲۰۲۰ به عضویت نشان همراهان افتخار منصوب شد.