آنتونی نیولی

آنتونی نیولی در هکنیِ لندن در انگلستان، از فرانسیس گریس نیولی و جورج کربی، کارمند شرکت کشتیرانی، زاده شد. او پس از دیدن آگهی بازیگری کودک در ویترینی در خیابان فلیت، به بازیگری علاقه‌مند شد. او از سن ۱۴ سالگی به مدرسه تئاتر ایتالیا کونتی رفت و دو سال بعد، نقش آرتفول داجر را در فیلم اولیور توئیست (۱۹۴۸) ساخته دیوید لین بازی کرد. نیولی برای خدمت سربازی به ارتش فراخوانده شد و تا اواخر دهه ۱۹۵۰، زمانی که در فیلمی به همین نام حضور داشت، ترانه پرطرفدار آیدل آن پارید (۱۹۵۹) را اجرا کرد. او در سال ۱۹۵۶ با اولین همسرش، آن لین، از گروه تیلر گرل، ازدواج کرد اما ازدواج آن‌ها پرفراز و نشیب بود و در سال ۱۹۶۳ طلاق گرفتند. او در سال ۱۹۶۰ هفت بار در جدول موسیقی پاپ حضور داشت که دو بار با آهنگ‌های «چرا؟» و «آیا مایل هستید؟» نوشته لیونل بارت، رتبه اول را از آن خود کرد. او در سال ۱۹۶۱ با لزلی بریکوس در نمایش تئاتر پرطرفدار ایست کردن جهان: من می‌خواهم پیاده شوم (۱۹۶۶) همکاری کرد. این نمایش پس از اجراهای طولانی در لندن و برادوی، با بازی میلیسنت مارتین و با آهنگ پرطرفدار «من چه احمقی هستم؟» به فیلم تبدیل شد.