کوئینسی جونز

کوئینسی دیلایت جونز جونیور (۱۴ مارس ۱۹۳۳ – ۳ نوامبر ۲۰۲۴) تهیه‌کننده موسیقی، موسیقی‌دان، ترانه‌سرا، آهنگساز، تنظیم‌کننده و تهیه‌کننده فیلم و تلویزیون آمریکایی بود. فعالیت حرفه‌ای او ۷۰ سال در صنعت سرگرمی را در بر می‌گیرد و دارای رکورد ۸۰ نامزدی گرامی، ۲۸ جایزه گرامی و جایزه افسانه‌ای گرامی در سال ۱۹۹۲ است.

جونز در دهه ۱۹۵۰ به‌عنوان تنظیم‌کننده و رهبر ارکستر جاز مطرح شد و سپس در زمینه موسیقی پاپ و موسیقی متن فیلم‌ها فعالیت کرد. او به‌راحتی بین سبک‌های مختلف موسیقی جابه‌جا می‌شد؛ او در اوایل دهه ۱۹۶۰ آهنگ‌های پاپ بسیار موفق لسلی گور را تولید کرد (از جمله «جشن من است») و در همان دوران به‌عنوان تنظیم‌کننده و رهبر ارکستر در چندین همکاری میان هنرمندان جاز، فرانک سیناترا و کانت بیس، فعالیت داشت. در سال ۱۹۶۸، جونز نخستین آمریکایی آفریقایی‌تبار بود که برای آهنگ اصلی فیلم «چشمان عشق» از فیلم «بنینگ»، نامزد جایزه اسکار شد. او همچنین برای موسیقی متن فیلم «در خون سرد» محصول ۱۹۶۷، نامزد جایزه اسکار بهترین موسیقی متن شد که او را به نخستین آمریکایی آفریقایی‌تبار تبدیل کرد که دو بار در یک سال نامزد دریافت اسکار می‌شود. جونز سه مورد از موفق‌ترین آلبوم‌های ستاره پاپ، مایکل جکسون، را تولید کرد: «آف د واول» (۱۹۷۹)، «تریلر» (۱۹۸۲) و «بد» (۱۹۸۷). در سال ۱۹۸۵، جونز آهنگ خیریه «ما جهان هستیم» را تولید و رهبری کرد که برای قربانیان قحطی در اتیوپی کمک جمع‌آوری کرد.

در سال ۱۹۷۱، جونز نخستین آمریکایی آفریقایی‌تبار بود که مدیر موسیقی و رهبر ارکستر مراسم جوایز اسکار شد. در سال ۱۹۹۵، او اولین آمریکایی آفریقایی‌تبار بود که جایزه بشردوستانه جین هرسولت آکادمی را دریافت کرد. او با هفت بار نامزدی، در کنار ویلی دی. برتون، طراح صدا، دومین آمریکایی آفریقایی‌تبار با بیشترین تعداد نامزدی اسکار است. در سال ۲۰۱۳، جونز به‌عنوان برنده جایزه احمد ارتگون در کنار لو ادلر، به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت. او توسط مجله تایم به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین موسیقی‌دانان جاز قرن بیستم نامیده شد.